Visitors:

Statistik Seitenaufrufe

 
ΔΙΑΛΕΞΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟ

ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ


ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ






ΕΛΕΥΘΕΡΙ

Ιστορικά  & Λαογραφικά,
( γράφει ο Μάρκος Ε. Θάνος )


ΠΥΡΓΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

ΛΙΒΑΔΑΡΙ

ΚΑΤΑΒΟΘΡΑ

ΓΕΡΑΚΑΡΙ

ΜΟΡΦΙΟΝ

ΣΠΑΘΑΡΑΙΟΙ

ΚΑΡΤΕΡΙ

ΜΑΖΑΡΑΚΙΑ

ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΑΡΓΑΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ :

Γ ' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΠΣΗΕ 2014


ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ 1945


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

Αφιέρωμα
στην Τούλα Στεφανίδου Μαλακάτα 

Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Ευρώπης
    Νέο Διοικ. Συμβούλιο - 29-05-16

 

Έκθεση «ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ»
Food & Life, Μόναχο
23-27-11-2016
 

 

Δ’ Τακτικό Συνέδριο Ηπειρωτών, Πρέβεζα -27-28-29-07-2017.

                                                              
                                                               Ιστορικά Θέματα
: Μάριος Μπίκας

 

Στον αδελφό μου Ναπολέοντα,
(γράφει ο Μάριος Μπίκας)

Αφιέρωμα στον Κώστα Καλύβα
(γράφει ο Μάριος Μπίκας)


Ο Μάρκος Δεληγιαννάκης 1870 -1957
(γράφει ο Μάριος Μπίκας)

                                                                                                 

Ιστορικά Θέματα
(Γράφει ο Αντώνης Γκίνης)

                                           

           Αρδευτικό έργο κάμπου Μαργαριτίου
  1956 – 1919 (Μάρκος Θάνος)

                           

 

 

                                                                     

 



ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ



Ο ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΑΛΟΥΜΗΣ
(γράφει ο Θωμάς Στ. Γκίνης)


Mpaloumhs-Kotsionikolas-1941.jpg - 160.54 KB

Ο Βασίλης Μπαλούμης γεννήθηκε στους Σπαθαραίους του Δήμου Μαργαριτίου
Ν. Θεσπρωτίας το 1910, από αγρότες γονείς, που με ευλάβεια τηρούσαν τις
Ελληνοχριστιανικές παραδόσεις. Άνθρωπος της υπαίθρου, (γεωργοκτηνοτρόφος).
Γνώριζε ανάγνωση και γραφή της ελληνικής γλώσσας, την τοπική ιστορία
και πληρέστερα την ιστορία του ηρωικού Σουλίου. Ήταν λιγομίλητος, συνετός,
λιτός και αποφασιστικός με ακλόνητες, βασικές αρχές, την αγάπη στην πατρίδα
και στον άνθρωπο. Πατέρας τεσσάρων παιδιών, Χρήστου, Ευαγγέλου, Σοφίας και
Παρασκευής. Η οικογένεια του γεύτηκε οδυνηρές
καταστάσεις, όπως η ομηρία του
7χρόνου παιδιού του Χρήστου, ο αφανισμός της
περιουσίας και επιπρόσθετα, η
απώλεια της πρώτης συζύγου του, ως κόστος
των εθνικών αγωνων.


Η  εθνική αντίσταση του Βασίλη Μπαλούμη άρχισε τον Ιούλιο 1941 έως τα μέσα
Μαΐου του 1944, μαζί με άλλους Θεσπρωτούς αγωνιστές, με πολλές
δραστηριότητες
και με κορυφαία την εξόντωση του αρχιδήμιου Γιασίν Σαντίκ 
(αρχηγού των
Τουρκαλβανών της άλοτε Επαρχείας Μαργαριτίου. Από το 1944 και μετά εντάχθηκε
στις
οργανωμένες τάξεις της εθνικής αντίστασης του Ναπολέων Ζέρβα, στο δέκατο
έκτο Σύνταγμα του συνταγματάρχη Αριστείδη Κρανιά, (που κατέφθασε στη Θεσπρωτία
για την απελευθέρωση της, από τις κατοχικές δυνάμεις και τους συνεργάτες τους
Τουρκαλβανούς) συμμετέχοντας σε όλες τις μάχες μέχρι της ολοκλήρωσης του στόχου,
ασκώντας χρέη λοχαγού. Απεβίωσε στο χωριό του,
τον Αύγουστο του 1974 σε ηλικία
64 ετών, αφήνοντας μια ιστορική πατριωτική
παρακαταθήκη στον τόπο του και στο
έθνος, για τις υψηλές υπηρεσίες που
προσέφερε σε αυτό. Ο Βασίλης Μπαλούμης
κατάφερε και έγραψε το όνομα του
με χρυσά γράμματα στο πάνθεων των ελλήνων
αγωνιστών. 


Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΑΛΟΥΜΗ

Ο Μπαλούμης ήταν μέλος μιας πολυπληθούς συγγενικής ομάδας που απαρτίζονταν
από πολλούς άνδρες και διεκρίνετο για τις αρετές του και τον σεβασμό που εμφυσούσε
στον περίγυρο του. Οι Τουρκαλβανοί γνώριζαν στην περιοχή όλους
τους Έλληνες και
οι πληροφορίες περί δυναμικότητας κάθε Έλληνα χρήσιμοποιήθηκαν
για την πραγμα-
τοποίηση των ανθελληνικών στόχων τους για καθυπόταξη των Ελλήνων
και για ε
πέκταση του αλβανικού κράτους με την συνεργασία βέβαια των Ιταλογερμανών
και
των Τούρκων.

Με την επίθεση των ιταλογερμανών κατά της Ελλάδας οι
τουρκαλβανοτσιάμηδες
συνεργάτες τους, συλλαμβάνουν και κρατούν όμηρους δυο συγγενείς
του Βασίλη
Μπαλούμη:
Τον θείο του Γεώργιο και τον εξάδελφο του Ανδρέα Μπαλούμη για ένα
μήνα, (αρχές Ιουλίου 1941),  κρατούνται φυλακισμένοι στο Μαργαρίτι, χωρίς
καμιά
αιτία. Στόχος των αλβανοτσιάμηδων ήταν να τρομοκρατήσουν τους Έλληνες
ώστε να
μην αντιδράσουν στα όσα σε βάρος τους προβλέπονταν να διαπραχθούν.

Η αναίτια ομηρία των δυο Ελλήνων όχι μόνο δεν αποθάρρυνε τους Έλληνες της
περιοχής αυτής, αντιθέτος τους αφύπνισε και τους συσπείρωσε για επερχόμενους
κινδύνους. Με την παρέλευση ενός μηνός ομηρίας, αφήνονται αλεύθεροι οι δυο
Έλληνες
Σπαθαριώτες, με την συνοδευτική διακήρυξη των αλβανοτσιάμηδων ότι
αφήνονται
ελεύθεροι από την εξουσία (την νόμιμη την είχαν καταργήσει) για να
αντιληφθούν
οι Έλληνες πως δεν θα ανεχθούν αντιδράσεις Ελλήνων, που
(διαταράσσουν) την
ειρηνική συμβίωση κατοχικών δυνάμεων και Τουρκαλβανών.
Παράλληλα στήνουν
ενέδρα, κάτω από την γέφυρα Πυργί-Ελευθερίου σημείο
υποχρεωτικής διέλευσης
των απελευθερωμένων ομήρων, για το χωριό τους.


Παρά τους επαναληπτικούς πυροβολισμούς, ως εκ θαύματος οι βολές ήταν όλες
άστοχες. Με αφορμή το γεγονός αυτό ο Βασίλης Μπαλούμης
σχηματίζει ομάδα
αντίστασης από συγγενείς και φίλους και μετακινεί
την οικογένεια του στο χωριό,
Κυψέλη Ν. Πρέβεζας προστατευόμενη
από τους αδελφούς Διαμάντι Δημήτριο,
Σπύρο και Ευάγγελο,
και αναλαμβάνει δράση.
Στις 10 Αυγούστου 1941 ομάδα αλβανοτσιάμηδων
συλλαμβάνουν τον 17χρόνο
Έλληνα Χρήστο Ζαραβούτση του Βασιλείου στο
κοπάδι του και τον εκτελούν
στη θέση Ζακούρικα.
Μια εβδομάδα μετά, ο πατέρας
του δολοφονηθέντος Χρήστου πληροφορείται
τα ονόματα των δραστών, και
προσκαλεί τον Βασίλη Μπαλούμη να τον συνδράμει
στην εκδίκηση, για τον άδικο
θάνατο του γιού του. Συλλαμβάνουν τον γιο του
Τουρκαλβανού Ριζά Γκινίκα,
ενός εκ των δραστών του φόνου, και τον εκτελούν
στη θέση Γκάμηλη (κάμπος μετά την Τζάρα).
Έτσι ολοκλήρωσε το έργο αντίποινου,
ο Βασίλης Ζαραβούτσης για την δολοφονία
του γιου του κατά την υπεράσπιση του
κοπαδιού του, από την βίαιη εφαρπαγή
των αλβανοτσιάμηδων.


Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΟΜΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ

Ο Μαργαριτιώτης Ριζάς Γκινίκας ανακαλύπτει το καταφύγιο της οικογένειας του Βασίλη
Μπαλούμη και με ομάδα αλβανοτσιάμηδων και με την συνδρομή ενόπλων
Ιταλών στα
δεσπόζοντα σημεία του χωριού Κυψέλη, συλλαμβάνει και απαγάγει,
τον επτάχρονο
Χρήστο, που παίζει αμέριμνα στον παιδότοπο. Τα τρανταχτά
κλάματα του μικρού
σπάραζαν τις καρδιές των συμπαιχτών του και συγκλόνιζαν
τις παρεβρισκόμενες
Ελληνίδες μητέρες. Ακόμη και σήμερα, που καταθέτουν τα
στοιχεία αυτά οι μάρτυρες
των γεγονότων, αντηχούν στα αφτιά τους
οι παρακλητικές παιδικές εκφράσεις του
απαχθέντος μικρού Χρήστου Μπαλούμη.

Η απαγωγή συνοδεύτηκε και από την αρπαγή 250 γιδοπροβάτων της οικογένειας του
Βασίλη Μπαλούμη.
Η ομηρία είχε σκοπό την αυτοπαράδοση του Βασ. Μπαλούμη
καθώς και την υποταγή 
του.στους αλβανοτσιάμηδες και την τρομοκράτηση του
Ελληνικού πληθυσμού
γενικά. (Η τακτική της ομηρίας μας θυμίζει παρόμοια μέθοδο
που εφάρμοσε στο
μακρύ παρελθόν, το 1820 ο Αλή Πασάς στον Λάμπρο Τζαβέλα του
Σουλίου.)
Στη συνέχεια οι αλβανοτσιάμηδες, διεμήνυσαν στον Βασίλη Μπαλούμη ότι
αν θέλει
τον γιο του ζωντανό και ελεύθερο, να εγκαταλείψει κάθε αντιστασιακή δράση,
να επιδείξει υποταγή στην παρούσα κατάσταση εξουσίας και επιπλέον, να συμβάλει με
την επιρροή του να επιβληθεί ηρεμία και καμιά αντίσταση από την πλευρά
των Ελλήνων.

Προειδοποιούν δε και επισημαίνουν ότι σε περίπτωση μη υπακοής
και συμμορφώσεως
στις εντολές, ισοδυναμεί με απόρριψη των προτάσεων μας
και τότε, ( ο γιος σου θα
ψηθεί σε φούρνο), η οικογένεια σου θα βυθιστεί στο
βαρύ πένθος και ότι ποτέ δεν θα
κατορθώσετε να αλλάξετε την παρούσα κατάσταση
όπως θα θέλατε).

Ο ελληνόψυχος, Βασίλης Μπαλούμης, απαντά ασυμβίβαστα:
(Από το 1912 μέχρι
το 1940 επί ελεύθερου ελληνικού κράτους δεν ενοχληθήκατε,
δεν ληστευθήκατε και
δεν δολοφονηθήκατε από τους Έλληνες κατοίκους.
Σας αποδεχτήκαμε ως μειονότητα
το 1913, παρότι μπορούσαμε να σας εκτοπίσουμε.
Εσείς όμως δυστυχώς σήμερα
αποδείξατε με τη στάση σας ότι δεν υπήρξατε
αντάξιοι αυτής της ελληνικής
χειρονομίας.
Εσείς σήμερα  συνεργάζεστε με την
φασιστική κατοχική δύναμη και ποιος ξέρει τι
άλλα κακά προσχεδιάζετε ακόμη για
τον τόπο μας. Εγώ θα εξακολουθώ να μάχομαι
για την ελευθερια της πατρίδας
μου και για ότι άλλες αξίες πιστεύω. Ότι θέλει ας γίνει,
ότι γράψει η μοίρα και
η θέληση του Θεού. Αρκετοί Έλληνες και Ελληνόπουλα
δολοφονήθηκαν, ας προστεθεί
στον κατάλογο των πεσόντων και το όνομα του
αγαπημένου και αθώου παιδιού μου.
Θα πολεμήσω και θα πάρω εκδίκηση για το
παιδί μου.) Αυτή ήταν η απάντηση
του λεοντόκαρδου Βασίλη Μπαλούμη.

Ο Βασίλης Μπαλούμης εξακολουθεί να οργανώνεται
περισσότερο και δεν ελπίζει
να δει πλέον τον γιο του. Από την πλευρά των αλβανο
τσιάμηδων,  ένας άδικος και
απάνθρωπος  θάνατος μιας παιδικής ζωής, δεν
θα άλλαζε την κατάσταση υπέρ των
αλβανοτσιάμηδων, αντιθέτως θα εξόργιζε
τους Έλληνες και θα αμαύρωνε ακόμη 
περισσότερο την απάνθρωπη και ανέντιμη
επιδίωξη των αλβανοτσιάμηδων. Η
μεσολάβηση των σωφρονέστερων παραγόντων 
ως και η σημαντική παρέμβαση του
μεγαλοτσιφλικά της περιοχής, Αγά Ομέρ Κασιμ,
κατέληξε στην παράδοση και
απελευθέρωση του μικρού Χρήστου Μπαλούμη,
στους Έλληνες του Ελευθερίου
και συγκεκριμένα στον Δημήτριο Χήρα, έμπιστο
πατριώτη και φίλο του Μπαλούμη.

Η ομηρία  διήρκησε επτά ημέρες περίπου
απο τους Τουρκαλβανούς,  και είκοσι
ημέρες ο μικρός Χρήστος παρέμεινε
στο Ελευθέρι, μέχρι να τον παραλάβουν οι γονείς
του.
Για την περίθαλψη του μικρού Χρήστου Μπαλούμη τον οποιο είχαν απαγάγει οι
αλβανοτσιαμηδες και τον κρατούσαν όμηρο στο Μαργαρίτι, (για να εκβιάσουν τον
πατέρα του Βασίλη ο οποίος ήταν ο πρώτος που αντιστέκονταν στα σχέδια τους,
ξεκινώντας αρχικά απο οικογενειακές έριδες που είχαν αναμεταξύ τους, όπως
δολοφονίες των συγγενών του Βασίλη Μπαλούμη και αρπαγες των κοπαδιών τους)
έχουμε μια σημαντικότατη μαρτυρία της Χρυσαυγής, σύζυγος του Λεωνίδα Δ. Χήρα,
η οποία θυμάται, και ήταν σχεδόν συνομήλικη με τον Χρήστο Μπαλούμη.

Η Χρυσαυγή λοιπόν μου είπε:
<<Όταν οι τούρκοι (1) έπιασαν τον Χρήστο Μπαλούμη,
πήγε στο Μαργαρίτι ο 
μετέπειτα πεθερός μου  ο Μήτ (Δημήτριος) Χήρας, και
τον παρέλαβε και τον έφερε
στο σπίτι του. Εκεί έμεινε για μια εβδομάδα, και μετά
τον παρέλαβαν οι δυο
θείες του, η Τσίλω (Βασιλική Λύκα) σύζυγος του Τσίλη Τσοβίλη,
και η αδελφή της
η Τσίνα (Εφροσύνη Λύκα). Αυτές είχαν την μητέρα τους απο
τους Μπαλουμαίους.
Αυτό διήρκησε περίπου είκοσι ημέρες>>.


Σημείωση (1):
Σε όλη την Θεσπρωτία, τούρκους αποκαλούσαν τότε τους εξισλαμισμένους
αλβανοτσιάμηδες, διότι τόσο στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο 1912-13 όσο και στον
επόμενο 1940-44 οι αλβανοτσιάμηδες συμμάχησαν με τους τούρκους και τους
ιταλογερμανούς.


(Στην φωτό κάτω, ο  Χρήστος Μπαλούμης όπου αφηγείται στην ΕΡΤ το 2012,
τα τραγικά γεγονότα και την ομηρία του το 1942 από τους μουσουλμάνους
Τσιάμηδες της περιοχής Μαργαριτίου).
Για να δείτε το βίντεο, επιλέξτε την

Ενότητα ΒΊΝΤΕΟ και πατήστε ΜΑΡΤΥΡΊΕΣ ΘΕΣΠΡΩΤΏΝ



 xristosmpaloumis.jpg - 36.98 KB

 

Σήμερα, ο Χρήστος Μπαλούμης με περισσή ειλικρίνεια και λεβεντιά, παραδέχεται
την άψογη συμπεριφορά της αλβανοτσιάμησας γυναίκας του
Ριζά Γκινίκα. Έτσι
καταθέτει για την εξέλιξη της ομηρίας του στις 20 Ιουλίου του 1998
στο χωριό του
στον Χρήστο Αντωνίου Δημητριάδη, που έγραψε την ιστορία του
Βασίλη Μπαλούμη.

(Με την κατάρρευση του κουμμουνιστικού καθεστώτος
το 1988-89, Αλβανοί κατά
ομάδες ανεξέλεγκτες διέρχονται τα σύνορα της Ελλάδας,
αναζητώντας εργασία
επιβίωσης. Οι 9 στους 10, ήταν κλεφτες, απατεώνες,
δολοφόνοι, και πράκτορες του
αλβανικού κράτους. Το 1995 στο Μαργαρίτι
δολοφόνησαν άγρια και λήστεψαν
ηλικιωμένο ζευγάρι, τους Θεόδωρο και
Αικατερίνη Γκίνη στο σπίτι τους, παρότι
αυτοί τους είχαν περιθάλψει προσφέροντας
τροφή, στέγη και εργασία.

Παραλίγο το θέμα αυτό να εξελιχθεί σε υπόθεση Dreyfus.
Ευτυχώς μετά από 4
χρόνια η Ελληνική Αστυνομία συνέλαβε τον ένα από τους
τρεις δράστες σε  τυχαίο
έλεγχο στην Αθηνα, και ομολόγησε την συμμετοχή
του στο φρικιαστικό αυτό έγκλημα,
δεν αποκάλυψε όμως τους συνεργούς του.
Στην Αμμουδιά, Πρέβεζας δεξιά μεριά του
κόλπου, έγραψαν συνθήματα αλβανικά, κατά
της ακεραιότητας της Ελλάδας. Στην
Παραμυθια επίσης και στην Κακαβιά κατέστρεψαν
πυλώνα της ΔΕΗ.  Αυτά είναι
μερικά από τα κατορθώματα των γειτόνων μας.
Οσων αφορά τα ναρκωτικά, την
εμπορία όπλων και αλαβανίδων είναι πρωταθλητές
στην Ευρώπη.)

Το 1996 η κόρη της  αλβανοτσιάμησας μητέρας και κόρη
του απαγωγέα, Ριζά
Γκινίκα, αναζητά  συνάντηση με τον Χρήστο Μπαλούμη
και συναντιούνται στην
Άρτα, όπου εργάζεται η Αλβανίδα και ζητά συγγνώμη
από τον Χρήστο Μπαλούμη.



Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΑΛΟΥΜΗ
(Αναδημοσίευση από το βιβλίο του Χρήστου Aντ. Δημητριάδη
Απελευθερωτικοί Αγώνες Θεσπρωτών).

<<Οι περιπετειώδεις διώξεις και οι αλλεπάλληλες, αντιστασιακές εξορμήσεις του
Βασίλη Μπαλούμη
δεν έχουν τελειωμό. Μετά την απορριπτική απάντηση του
Μπαλούμη, των προτάσεων με τους
προσδιορισμένους όρους απελευθέρωσης του
ομηροκρατούμενου γιού του και την ανέλπιστη
ακολουθούμενη λύση της ομηρίας
και παράδοση του ομύρου  στους Έλληνες του Ελευθερίου
οι καταδιώξεις
κλιμακώνονται δυναμικά και μεθοδικά.
Ο Βασίλης  Μπαλούμης πληροφορείται
την απελευθέρωση του γιου του, στα
Σουλιωτοχώρια όπου είχε προσφύγει φιλοξενούμενος από
τους ομαδάρχες της
Εθνικής Αντίστασης, Κίτσο Τζίμα και Θωμά Μπάθα από τα Γώρενα.
Αναμένεται η
επιστροφή για το χωριό Κυψέλη Πρέβεζας, προς συνάντηση του γιου του. 

Απόσπασμα 200 Ιταλογερμανών, και ομάδες Αλβανοτσιάμηδων ενεδρεύουν στις
γνωστές τότε
διαβάσεις επιστροφής του Μπαλούμη από τα Σουλιωτοχώρια.
Αρχηγός των αλβανοτσιάμηδων
ήταν ο γνωστός για τις θηριωδίες του, Γιασίν
Σαντίκ , ο οποιος είχε ορκιστεί στο κοράνι, να
σκοτώσει τον Μπαλούμη.

Ο Βασίλης Μπαλούμης, φύση ανυπόταχτη και φιλελεύθερη ήταν ο πρώτος που
αντέδρασε
άμεσα κατά των κατακτητών, για αυτό και εκείνοι τον κυνηγούσαν να
τον βάλουν στο χέρι
ζωντανό η νεκρό. Ο Μπαλούμης ενημερωμένος ακολουθεί
(σαν το Ζαρκάδι) μια άγνωστη και
δύσβατη διάβαση από την κορυφογραμμή Φλώρι,
του όρους Κορίλα, προς Κυψέλη. Συναντάται
με την οικογένεια του και
προσφεύγει επί δίμηνο, στο καταφύγιο και ορμητήριο του στη θέση
Βίγλα των
Σπαθαραίων, το (τσουρδάκι), όπου τροφοδοτείται από τους φίλους του αδελφούς

Διαμάντη, Δημήτριο, Σπυρίδωνα και Ευάγγελο, παρέχοντας του κάθε σχετική
πληροφόρηση για
τις κινήσεις των αλβανοτσιάμηδων και των Ιταλογερμανών.

Το φθινόπωρο του 1942 ο Τουρκαλβανός Γιασίν Σαντικ πήγε στο Φανάρι με ομάδα
οπλισμένων τουρκαλβανοτσιάμηδων. Εκεί αφού κακοποίησε και άρπαξε λύρες και
ζώα από τους ντόπιους
και άοπλους κατοίκους της περιοχής, ξυλοκόπησε τον Λιάμε
(Χαράλαμπο) Σούλη πρόεδρο  του Μαργαριτίου στο Μεσοπόταμο,
διότι δεν του
πρόδωσε τον Βασίλη Μπαλούμη. Ο πρόεδρος του Μαργαριτίου Χαράλαμπος Σούλης 
ξυλοκοπήθηκε άγρια με αποτέλεσμα να ταλαιπωρείται σε όλη την υπόλοιπη ζωή του,

εξαιτίας του βάναυσου ξυλοδαρμού που τότε υπέστη.

Οι χριστιανοί κάτοικοι μετά απο πιέσεις έδιναν ψεύτικες
πληροφορίες στον Σαντίκ
ότι δήθεν ο Μπαλούμης σκοτώθηκε στα Τζουμέρκα. Ο Γιασίν Σαντίκ,
άφοβα πια, μια
και έμαθε ότι ο Μπαλούμης σκοτώθηκε, πήγε στις στάνες των βλάχων στη Τζάρα
(2),
και διά της βίας τους απέσπασε δώρα και ζώα. Αυτό έγινε στις 5 Δεκεμβρίου του 1942.

Την άλλη  ημέρα στις 6 Δεκεμβρίου, ο αρχιδήμιος  Γιασίν Σαντίκ πηγαίνει στο
Φανάρι για
τραμπουκισμό, αρπαγή ζωων και χρημάτων από τους δύστυχους κατοίκους
της περιοχής>>.

(2) Τζάρα, μικρός οικισμός μεταξύ του χωριού Μόρφι και Κορώνης

Ο Χαράλαμπος Σερίφης, ξάδελφος του Μπαλούμη, πληροφορεί τον αρχηγό του για
το τί έγινε
στη Τζάρα με τους βλάχους και στο Φανάρι, και  αποφασίζουν να του
στήσουν ενέδρα, στη θέση
Μεσομπρέγκο, όπου το μονοπάτι, από τη Τζάρα για
Μαργαρίτι περνάει ανάμεσα από δυο λοφίσκους.  

Εκεί ενεδρεύουν στον βορινό λόφο. Σε λίγο φάνηκε να ανηφορίζει ο Γιασίν Σαντικ
με τους
τραμπούκους του, όλοι οπλισμένοι. Μόλις φτάνουν σε απόσταση βολής του
φωνάζει ο Μπαλούμης,

( -Έει Γιασίν έμαθα ότι με ψάχνεις, εδώ είμαι ζαγάρι πάρτην τώρα). Πρώτος του
έριξε ο Σερίφης
αλλά δεν τον πέτυχε. Ταυτόχρονα του έριξε και ο Βασίλης Μπαλούμης
και τον πέτυχε. Καθώς ο
αρχιδήμιος Σαντίκ έπεσε από το άλογο βαριά τραυματισμένος,
το πόδι του σκάλωσε στον
αναβατήρα της σέλας, και το άλογο τρομαγμένο τον έσερνε
δεξιά και αριστερά.
Οι Τουρκαλβανοί
παρότι ήταν 15 περίπου, και όλοι οπλισμένοι, τρομοκρατήθηκαν
βλέποντας τον αρχηγό τους σχεδόν
νεκρό, κοκάλωσαν από τον φόβο τους. Ο Ήρωας
Βασίλης Μπαλούμης χωρίς να φοβηθεί, πήγε εκεί
και τους είπε:
(-Άντε τραβάτε στη δουλειά σας, ότι είχα να κανονίσω με αυτό το παλιόσκυλο, το
κανόνισα.). 

Εδώ σε αυτό το σημείο πλήρωσε για τα εγκλήματα που διέπραξε στην περιοχή του
Μαργαριτίου και Φαναρίου ο Τουρκαλβανός εγκληματίας Γιασίν Σαντίκ. (Του είχε
φουσκώσει τα μυαλά ο Μουσολίνι και πίστεψε πως θα μπορούσε να προσαρτήσει την
εδώ και 5 χιλιάδες χρόνια Ελληνική Θεσπρωτία κάπου αλλού.)
Αυτά προς γνώσιν και συμμόρφωσιν !!!

 

Sample Image


Ο Ιστορικός συγγραφέας Φώτιος Οικονόμου στο βιβλίο του Η ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ,
γράφει ότι η εκτέλεση του
Τουρκαλβανού Γιασίν Σαντίκ έγινε στις 6 Οκτωβρίου του
1942. Οι μαρτυρίες
όμως όλλων ιστορικών όπως ο Κραψίτης, ο Παυλίδης, ο
Δημητριάδης και των κατοίκων της περιοχής,
και του πατέρα μου Στέφανου Γκίνη, 
που έζησε
τα γεγονότα και συμμετείχε στις ομάδες της Εθνικής  Αντίστασης  μας λένε
ότι ήταν
λίγο πριν τα χριστούγεννα στις 6-12-1942. Το ίδιο ισχυρίζεται και η δισέγγονη
του Γιασίν, η Μπλερίνα Ναμίκου Σαντίκου για τις 6-12-1942. στο
βιβλίο της.

Με τον βαριά τραυματισμένο αρχηγό τους
οι Αλβανοτσάμηδες τον φόρτωσαν στο
άλογο και τράβηξαν για το Μαργαρίτι.
Μέχρι να τον πάνε, λίγο πριν το Μαργαρίτι
στις κούλιες του Μουσά Αγά (3),  ξεψύχησε.
Έτσι απαλλάχτηκε η περιοχή από έναν
αδίστακτο εγκληματία.
Με τον θάνατο του αρχηγού τους οι Αλβανοτσάμηδες πάγωσαν. Ο Μπαλούμης με
τον Σερίφη πήγαν στους Σπαθαραίους
ειδοποίησαν τους  χωριανούς και μετά πήγαν
στον Άη Αρσένη στο κρησφύγετο τους.
Τότε έφυγαν από τους Σπαθαραίους οι άνδρες
και έμειναν στο χωριό τα γυναικόπαιδα
και ο Παπά-Σπύρος Νούτσης. Ο πρόεδρος
της κοινότητας Βασίλης Τσούπης συνάντησε τ
ον Παπἄ-Σπύρο στην πλατεία του
χωριού και του είπε:  (-πάμε Παπά και εμείς να φύγουμε.)
Ο Παπα-Σπύρος αρνήθηκε
να αφήσει τα γυναικόπαιδα μόνα τους και τότε έμεινε και
ο πρόεδρος μαζί του.
Την άλλη ημέρα 70 Αλβανοτιάμηδες κύκλωσαν τους Σπαθαραίους
και συνέλαβαν τον
Παπα-Σπύρο Νούτση και τον πρόεδρο Βασίλη Τσούπη.
Τους μετέφεραν με φρικτά
βασανιστήρια στο Μαργαρίτι και από τότε κανένας
δεν έμαθε κάτι για την τύχη τους.

Ο Ιστορικός Θ.Γ. Παπαμανώλης στο βιβλίο του
Κατακαημένη Ήπειρος, έκδoσης
1945 (Το φρικτό δραμα των κατοίκων της Θεσπρωτίας),
γράφει για τους δυο
Εθνομάρτυρες από τους Σπαθαραίους:
(-Την 6 Δεκεμβρίου Μουσουλμάνοι
εκ Καρβουναριού οργανώνουν  επίθεσιν κατά του
Σπαθαρατιού, υποστηριχθείσαν
υπό των Ιταλών διά των Ταγμάτων Πάργας και
Παραμυθιάς. Μετά γενναίαν αντίστασιν τ
ου χωριού υπό τον οπλαρχηγών των,
Βασιλείου Μπαλούμη, εισέρχονται εις το
χωρίων περί τους 1000 Μουσουλμάνοι
λεηλατούσι τούτο τελείως, απάγουσι 2.500
πρόβατα και φονεύουσι κατόπιν
βασανιστηρίων τον ιερέα Σπύρον Νούτσην και τον
πρόεδρων Βασίλειο Τσούπη,
μη θελήσαντες να εγκαταλείψουν το χωρίων των....)


Αφηγήσεις του Μορφατιώτη Κωνσταντίνου Κωστάρα:

Στις 8-12-του 1942 κατέβηκαν περίπου 150 τουρκοτσαμηδες μέχρι την τοποθεσία 
(παλιοπούσι) που βρίσκεται κάτω από την σπηλιά του Άη-Αρσένη και πήγαν στη
στάνη
του Θωμά Πιτούλη που ήταν εκεί. Την περικύκλωσαν αλλά βρήκαν μόνο
τις γυναίκες.

Οι άνδρες σας που είναι; φώναζαν αγριεμένοι. (Κλείστε τις στα καλύβια να τις
κάψουμε).

Άκουσε ο Μπαλούμης την φασαρία και τις κραυγές των γυναικών από τον Άη
Αρσένη
που ήταν κρυμμένος με τον ξάδελφο του Χαράλαμπο Σερίφη και τον γαμπρό
του
Σταμάτη Κωσταρα, πετάγεται όρθιος και φωνάζει. Οι Τούρκοι ήρθαν στα μαντριά
και
κακοποιούν τα γυναικόπαιδα. Αρπάζει ο ίδιος σαν αστραπή ένα οπλοπολυβόλο
και ένα
ο γαμπρός του και τους αρχίζουν στο ντουφεκίδι. Εκείνη τη στιγμή ούτε
Τούρκους ούτε
Ιταλογερμανούς ούτε τον αριθμό τους λογάριασαν. Στην σκέψη τους
κυριαρχούσαν
τα γυναικόπαιδα και οι χωρικοί που κινδύνευαν.

Οι Τουρκαλβανοί που δεν περίμεναν
τέτοια επίθεση νόμισαν ότι θα ήταν πολύ
περισσότεροι Έλληνες και οπισθοχώρησαν.
Έτσι βρήκαν χρόνο και προσέτρεξαν κι,
άλλοι πατριώτες προς βοήθεια και άναψε
η μάχη από την Ντάγκα Σπαθαραίων ως το
Μορφάτι και από την Τσεπέλα προσέτρεξαν
ο Νίκο Μάμος και ο Χρηστος Μπεράτης
μαζί με άλλους σκηνίτες.
Από την άλλη πλευρά
προσέτρεξαν οι κάτοικοι του Ελευθερίου και Λιβαδαρίου κατά
ομάδες. Αν δεν είχε ενεργήσει
έτσι ο Μπαλούμης και δεν είχε δώσει με την πράξη του
αυτή θάρρος στους συγχωριανούς
του, άλλα Καλάβρυτα θα είχαν γίνει εκείνη την
ημερα.

( Αυτά μας γράφει  ο Κώστας Κωστάρας σε άρθρο του στα Νέα του Μαργαριτίου τον
Οκτώβριο του 1984) και συνεχίζει:

Από την πλευρά της Λίπας και του Μεσοβουνιού, η κατάσταση ήταν για τους Έλληνες
σκηνίτες δραματική. Όσους άνδρες πιάσανε τους σκοτώσανε. Μεγάλη ανδρεία έδειξε
ο Βλάχος Κότσι-Ντζέρος, ο οποιος παρά τα βασανιστήρια που του έκαναν, βρήκε
την ευκαιρία και τους ξέφυγε και καταβεβλημένος όπως ήταν περπάτησε όλη τη νύκτα
και έφτασε στο Μορφάτι. Εκείνη τη νύκτα οι οικογένειες των βλάχων φύγανε από το
Μεσοβούνι  και πέρασαν με ασφάλεια στο Μορφάτι.

Την επόμενη μέα 9-12-1942
οι τουρκοτσιάμηδες αποφάσισαν να περάσουν από το
Πυργί (Μούρι) στην Κουμάσα
και από κει στη Μάντουκα για να κυκλώσουν το
Μορφάτι, το Σπαθαράτι και τους
σκηνίτες βλάχους, που και αυτοί πρόβαλαν λυσσαλέα
αντίσταση  κατά των Τουρκαλβανών.

Τότε οι Σενιτσιώτες (σήμερα Ελευθεριώτες) και οι Λιβαδαριώτες με τις αντάρτικες
ομάδες
τους, τους κτύπησαν στα υψώματα της Τζάρας που είναι πίσω από το
Μορφάτι.
Το σύνθημα τους ήταν:
(Τούρκος ζωντανός δεν θα περάσει από τα μέρη μας). Τότε μια επιτροπή
Τουρκοτσιαμηδων, συναντήθηκε με μια επιτροπή Σενιτσιωτών και τους ζήτησαν να
τους
αφήσουν να περάσουν από τα μέρη τους για να κτυπήσουν το Μορφάτι και το
Σπαθαράτι.

Οι Σενιτσιώτες τους αρνήθηκαν κατηγορηματικά και έστησαν τα πολυβόλα τους στο
Ζιόγγο
στο Πυργί, ούτος ώστε να τους αποκόψουν τον δρόμο με το Μαργαρίτι.
Ταυτόχρονα
ο φίλος του Μπαλούμη και οπλαρχηγός στο Φανάρι Σπύρος Τσουκνίδας
ήρθε προς
ενίσχυση   του Μπαλούμη, με την ομάδα του. Τότε οι Αλβανοτσάμηδες
αντιλήφθηκαν
ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα και κάλεσαν ενισχύσεις από τους
Ιταλούς που
ήρθαν από την Παραμυθιά και την Πάργα με όλμους και πολυβόλα όπου
τα έστησαν
στη Λίπα, και από εκεί έριξαν στο Σπαθαράτι, καταφέρνοντας πολλές
απώλειες.

Οι κάτοικοι δεν μπόρεσαν να αντισταθούν μπροστά στις μεγαλύτερες δυνάμεις του
εχθρού και αναγκάστηκαν να διαλυθούν. Ακολούθησαν οι εμπρησμοί στα Χωριά
Μορφάτι και Σπαθαραάι και αρπαγές αγαθών και ζώων.

Η συνεργασία Βασίλη Μπαλούμη, αρχηγού αντιστασιακού αγώνα περιφέρειας
Μαργαριτίου και του Κώτσιο Νικόλα (Γεωργίου) πολέμαρχου, οπλαρχηγού
περιφέρειας Παραμυθιάς, Καρβουναρίού μέχρι και Γλυκής στον Αχέροντα, υπήρξε
συχνή και αποτελεσματική. Συνόδευαν συχνά κτηνοτρόφους σκηνίτες κατά την
θερινή μετακίνηση τους σε ορεινούς βοσκότοπους και απέτρεπαν επιδρομές
ληστοσυμμοριών των Τουρκαλβανών και διέσωσαν ζωές ομοεθνών. Σε μια από τις
μάχες προστασίας κτηνοτρόφων από ληστοσυμμορίες στη θέση (Τζάνα)  σκοτώνεται
ο εξάδελφος του, Σπυρίδων Μπαλούμης Μάιος 1942.
Η δε συνεργασία των ενόπλων αγωνιστών Βασίλη Μπαλούμη και Κώτσιο Νικόλα
έτρεψε σε φυγή την ομάδα των Τουρκαλβανών αφήνοντας νεκρό στη μάχη, τον
Σαμπάνι Γκινικα,
(αδελφό του Ριζά, απαγωγέα του μικρού Χρήστου Μπαλούμη).

Πρωταρχικοί συνεργάτες, αγωνιστές εκτώς των στενών συγγενών του Βασίλη
Μπαλούμη διετέλεσαν:

Λιάμης Σερίφης, Μιχάλης Σερίφης, Σταμάτης Κωστάρας, Μαργαρίτης Ντάγκας,
Θωμάς Νάτσης,
οι αδελφοί Διαμάντη από την Κυψέλη, και πολλοί άλλοι από την
Κορώνη όπως οι Δήμας
Κωνσταντίνος, Δήμας Θωμάς, Δημητρίου Γεώργιος,
Παππάς Σωτήριος, Βράγγας Χρήστος, 
Μπαρκαμπάς Διονύσιος, Αντωνίου
Δημήτριος, Τσιάκος Λάμπρος, Κόντος Ιωάννης και
βέβαια οι ομάδες του Ελευθερίου,
και Λιβαδαρίου. Ο ιστορικός και Επίτιμος Λυκειάρχης
Φώτιος Οικονόμου γράφει:
στο βιβλίο του Η ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ σελ. 85
(Εις τους αγώνας
αυτούς πολλοί Θεσπρωτοί επέδειξαν απαράμιλλων ηρωισμών και
αυτοθυσίαν, ως
ο ήρωας  Κωνστανίνος Γεωργίου (Κώτσιο Νικόλας) εκ Προδρομίου,
ο λεοντόκαρδος
Βασίλειος Μπαλούμης εκ Σπαθαραίων, ο εθνομάρτυς ιερεύς
Ανδρέας Γεωρ. Βασιλείου
εκ Καρτερίου και πλείστοι άλλοι.
Και παρα κάτω για τον Βασίλη Μπαλούμη:

Ούτος εγένετο το φόβητρον των αλβανοτσιάμηδων και εξετέλεσε την 6-12-1942
τον αρχιδήμιων της Θεσπρωτίας Γιασίν Σαντίκ εκ Μαργαριτίου.

 Κάτω στη φωτό, οι οπλαρχηγοί Βασίλης Μπαλούμης και Κώτσιο  Νικόλας.
 
mpaloumhsfoto.jpg - 125.42 KB

 

Το Γενικόν Αρχηγείον Στρατού με Γενική Διαταγή στις
15-12-1943 προάγει τον Βασίλειον Χρ. Μπαλούμη:

Τον οπλαρχηγών Βασίλειον Μπαλούμην ονομάζωμεν Υπολοχαγών δι εξαίρετων
διαγωγήν, ηρωισμών, αυτοθυσίαν, και αυταπάρνησιν προς το καθήκον του
ην απεδείξατο κατά τας μάχας εις ας έλαβε μέρος και διά την εν γένει  δράσιν του
και εθνικάς υπηρεσίας ας προσέφερεν  εις τον αγώνα μέχρι σήμερον

Ο Γενικός Αρχηγός Ν. ΖΕΡΒΑΣ

Η ιστοσελίδα μας είναι η πρώτη που παρουσιάζει στο διαδίκτυο αγωνιστές της
περιοχής Μαργαριτίου Θεσπρωτίας. Ευχαριστούμε θερμά την κόρη του Βασίλη
Μπαλούμη κα. Σοφία, για τα πολύτιμα ιστορικά στοιχεια που μας εμπιστεύτηκε.

 Πηγές για την ιστορία του Μπαλούμη αντλήσαμε από: την οικογένεια Μπαλούμη,
και τα ιστορικά βιβλία
των Χρήστου Αντωνίου Δημητριάδη, Σπύρου Μουσελίμη, Φωτίου Οικονόμου,
Θ.Γ. Παπαμανώλη Πέτρου Γιούργα, Νίκου Χρ. Τσάκα, Βασιλείου Παυλίδη, την
εγκυκλοπαίδεια Ήπειρος 4.000 Χρόνια Ιστορίας και Πολιτισμού καθώς και
αφηγήσεις και μαρτυρίες των κατοίκων
της περιοχής μας, όπως της κυρίας
Χρυσαυγής Χήρα και του πατέρα μου Στέφανου Γκίνη.

 Στη φωτογραφία κάτω,  Βασίλης Μπαλούμης (φωτό από την κόρη του
Σοφία Μπαλούμη).


Sample Image



Στην φωτογραφία κάτω, απεικονίζεται ο ήρωας Κωνσταντίνος Γεωργίου
του Νικολάου (Κώτσιο-Νικόλας), ο οποιος μαζί με τον φίλο του Λεοντόκαρδο
Βασίλη Μπαλούμη απο τους Σπαθαραίους ήταν οι δυο πρώτοι Αντιστασιακοί στην
Θεσπρωτία, που με την δράση τους έδωσαν το έναυσμα, και σε άλλες αντιστασιακές
Ομάδες που μετέπειτα ακολούθησαν το παράδειγμα τους, και εμψύχωσαν τον
Χριστιανικό πληθυσμό της περιοχής μας.

Ο Μπαλούμης είχε προηγηθεί με την δράση του κατά των αλβανοτσιάμηδων.
Για τον λόγο αυτό όταν ο Κώτσιο-Νικόλας εκτέλεσε τους δυο μουσουλμάνους
προύχοντες Τεφήκ Κεμάλ του Καρβουναρίου και Γιαγιά Αχμέτ Κασήμ του
Μαργαριτίου, λίγες ημέρες αργότερα, συναντήθηκε με τον Βασίλη Μπαλούμη
στο Σπαθαράτι, και απο κοινού οι δυο τους έσωσαν πολλούς κατοικους της
περιοχής τους απο τις αυθαιρεσίες των τουρκαλβανών, δίνοντας το παράδειγμα
και σε άλλους αγωνιστές, οι οποιοι άμεσως μετά ακολούθησαν.


Η ιστορία του Βασίλη Μπαλούμη δεν τελειώνει με αυτή τη σύντομη παρουσία.
Υπάρχουν πολλά ακόμη στοιχεία και γραπτές μαρτυρίες, καθώς και ένα βιβλίο το
οποίο έχει γράψει η εκλιπούσα σήμερα αείμνηστη Όλγα Σακαρέλη Χατζάρα με
τίτλο Ματωμένα Δειλινά (έκδοση 2013).

Τα στοιχεία που περιέχει το βιβλίο σχετικά με τους αλβανοτσιάμηδες και την
δράση του Βασίλη Μπαλούμη είναι άκρως ενδιαφέροντα. Μεγάλο ενδιαφέρον
παρουσιάζει επίσης και η δράση μεγάλης  οικογένειας κτηνοτρόφων του
Μαργαριτίου !
Όλα αυτά θα προστεθούν στην ιστορία του Βασίλη Μπαλούμη σύντομα.
..............................................

Kotso-Nikolas.jpg - 76.83 KB

Ο Κώτσιο-Νικόλας, γεννήθηκε στο Προδρόμι Παραμυθιάς το 1915 και απεβίωσε
το 1992. Μαζί με τον Βασίλη Μπαλούμη, ήταν οι δυο πρώτοι Έλληνες αγωνιστές
που βγήκαν στην αντίσταση κατά των Ιταλογερμανών και των
Τουρκαλβανοτσιάμηδων συνεργατών τους.

Οι δυο αυτοί κορυφαίοι αγωνιστές και φίλοι στην περίοδο της κατοχής, κατά
γενική παραδοχή όλων των ιστορικών, πέρασαν στην ιστορία ως οι πρώτοι
αντιστασιακοί Αγωνιστές στην Θεσπρωτία κατά την περίοδο 1940-1944,
γράφοντας το όνομα τους με χρυσά γράμματα στην Ιστορία με τις
παρακαταθήκες που μας άφησαν.

Την υπόλοιποι ζωή τους την έζησαν ταπεινά και με μια αγέρωχη περηφάνια,
χωρίς ποτέ να ζητήσουν τίτλους και αξιώματα απο την πατρίδα, απεβίωσαν
στον τόπο καταγωγής τους. Η ελληνική Πολιτεία και εμείς, μέχρι σήμερα δεν τους
έχουμε δικαιώσει όπως θα έπρεπε για τους αγωνες τους και τις θυσίες τους
που πρόσφεραν για την λευτεριά της Ελληνικής Θεσπρωτικής Γης!!!

Η φωτό είναι απο το βιβλίο του Χρήστου Δημητριάδη, 

(ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΕΣΠΡΩΤΩΝ)
(Ξεχασμένες Ηρωικές Μορφές Αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης
κατά του τρισυπόστατου εχθρού 1941-44).

Περισσότερα για τον Ήρωα Κώτσιο.Νικόλα θα βρείτε
στην κατηγορια, Η ΣΚΑΛΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ.

Ευχαριστούμε τον Βελλιανίτη Μάριο Μπίκα για τα βιβλία του
(Η ΒΕΛΛΙΑΝΗ ΚΑΙ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΑΙΑ) και ΣΤ' ΑΠΟΣΚΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΙΛΑ
που μας έστειλε. Στις σελίδες απο τα βιβλία αυτά θα διαβάσετε πολλά ιστορικά
γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην περίοδο της κατοχής, πλαισιωμένα απο
μοναδικές παλιές φωτογραφίες της εποχής αυτής, και για την
δράση του ΚΩΤΣΙΟ-ΝΙΚΟΛΑ κατά του τρισυπόστατου εχθρού.
 

Επιμέλεια και παρουσίαση Θωμάς Στ. Γκίνης. Μάρτιος 2010


 

 

 ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ
Ο ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΑΛΟΥΜΗΣ
Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΡΤΕΡΙ
Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

Η  ΣΚΑΛΑ  ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ
ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ

 

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ
ΣΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ

Wetter Widget
YoWindow.com yr.no


ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΩΡΑ


Large Visitor Map

Impressum