ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ (ΛΙΑΜΕ) ΣΟΥΛΗ

Άγνωστες σελίδες ιστορίας απο τον Αντιστασιακό Μαργαριτιώτη Χαράλαμπο
Σούλη, (τον πρώτο Έλληνα Πρόεδρο μετά την απελευθέρωση του 1913),
που με τους αγώνες του πρόσφερε τα μέγιστα στο βωμό της Ελευθερίας για
την πατρίδα και τον τόπο του.


Στην φωτογραφία απεικονίζεται ο Χαράλαμπος Σούλης με την 
πεθερά του. (Αρχείο: Θεοφάνη Παπαδιαμάντη).



liames-soulhs.jpg - 88.93 KB

 

                                 ΛΟΥΚΑΣ ΣΟΥΛΗΣ.
Λίγα λόγια για τον τον Λουκά Σούλη (πατέρα του Χαράλαμου).

Ο Λουκάς Σούλης και η σύζυγος του Ζωίτσα, εγκαταστάθηκαν στο Μαργαρίτι, προερχόμενοι
απο το Λάμποβο της Βορείου Ηπείρου, το έτος 1918. Ο Λουκάς γεννήθηκε το 1875 και
απεβίωσε  στο Μαργαρίτι το έτος 1938. Είναι ενταφιασμένος στο παλιό κοιμητήριο στην
Παναγία, μπαίνοντας μέσα, αμέσως αριστερά με πληροφόρησε ο εγγονός του ο Κώστας (κάτοικος
Κέρκυρας σήμερα) και θυμάται πολύ καλά το μέρος διότι πήγαιναν και του άναβαν το καντήλι.

(Επειδή γνωρίζω το χώρο εκεί, σημειώνω ότι αυτός ο τάφος είναι ο μοναδικός απο τους
παλαιότερους που διασώζεται ακόμη στο κοιμητήριο).

Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Χαράλαμπο και την Φροσύνη, τα  οποία γεννήθηκαν στο Μαργαρίτι. 
Η κόρη του Λουκά η Φροσύνη, παντρεύτηκε στην Πάργα  τον Κωνσταντίνο Αρβανιτάκη ο οποίος
αποδείχθηκε ένας εξαίρετος γαμπρός και απο πολύ  καλή οικογένεια. Ο Χαράλαμπος γεννήθηκε
το έτος 1900. Λίγα χρόνια μετά την εγκατάσταση του στο Μαργαρίτι, ο Λουκάς μετανάστευσε
στην Αμερική και δημιούργησε φάρμα με αγελάδες, ενώ η οικογένεια του είχε παραμείνει στο
Μαργαρίτι. Στην Αμερική πήγε και ο γιός του Χαράλαμπος, το έτος 1924, σε ηλικία 24 ετών
και εργάστηκε μαζί του για αρκετό διάστημα.

Με την οικονομική κρίση του 1929 οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά εκεί, και ο Χαράλαμπος
επέστρεψε στο Μαργαρίτι και αργότερα και ο πατέρας του ο Λουκάς. Όταν επέστρεψε ο Λουκάς,
βγήκε με καράβι στην Πάργα, και απο εκεί με τα πόδια έφθασε στο Μαργαρίτι, χωρίς να έχει
ειδοποιήσει κανέναν απο τους δικούς του. Παρουσιάστηκε ξαφνικά στο καφενείο του συγγενή
του Χρήστου (Κίτσιου)  Μάτη, το οποίο βρίσκονταν στο κάτω μέρος της αγοράς του Μαργαριτίου.

Είχε αντίθετη άποψη με την απόφαση του γιού του Χαράλαμπου, ο οποίος είχε διοριστεί
Πρόεδρος του Μαργαριτίου, για αυτό το λόγο είχε πεί στον συγγενή του Χρήστο Μάτη που
είχε  το καφενείο ότι:  <<......ήρθε εδώ για να αδειάσει το κεφάλι του, και να γεμίσει το κεφάλι
των αλβανοτσιάμηδων, εμ, γεμίζει το κεφάλι αυτωνών μωρέ Κίτσο.......;>>

Αυτό το είπε διότι εκείνη την εποχή, η πλειοψηφία των κατοίκων της κωμόπολης αυτής, ήταν  
μουσουλμάνοι έλληνες υπήκοοι, και προφανώς ο Λουκάς γνώριζε καλά τις αντιλήψης τους και
τα σχέδια τους. Σύμφωνα με πληροφορίες του γιού του Κωνσταντίνου, με τα χρήματα που
κέρδισε στην Αμερική, αγόραζε σταδιακά στο Μαργαρίτι κτήματα και σπίτι. Το πατρικό τους
σπίτι ήταν στο σημείο που  σήμερα βρίσκετε το τζαμί, λίγο πιο πάνω και δίπλα στο σπίτι του
Αναστασίου (Τάση) Νάκη.

Μετά την επιστροφή του απο την Αμερική στο Μαργαρίτι, ο Λουκάς με την εμπειρία
που είχε αποκτήσει σαν μετανάστης σε μια Χώρα με μοντέρνες ιδέες για την εποχή αυτή,
προσπαθούσε να κάνει κάτι στον τόπο του, έκανε στάβλο με (βελτιωμένες μαλτέζες)
αγελάδες, που είχε φέρει απο την Ολλανδία μας πληροφορεί ο εγγονός του Κωνσταντίνος.
Αυτή την δημιουργικότητα την μετέδωσε και στον γιό του Χαράλαμπο, όπως διαπιστώνεται
απο τις συνεχής προσπάθειες να ασχοληθεί με το εμπόριο και διάφορα μαγαζιά, που είχε
ανοίξει σε Πρέβεζα, και Ηγουμενίτσα. Αργότερα είχε τον αλευρόμυλο που βρίσκονταν
ενδιάμεσα απο την βρύση του Αράπη και το Μαργαρίτι.

Ήταν ο τελευταίος μυλωνάς που χρησιμοποιούσε τον αλευρόμυλο αυτόν, μέχρι λίγο  πριν
το 1950 περίπου. Ο αλευρόμυλος αυτός έχει κτιστεί στην εποχή του 1700, σύμφωνα με
τις εκτιμήσεις της Εφορίας  Κλασικών Αρχαιοτήτων, και σήμερα έχει ανακηρυχθεί ως
διατηρητέο αρχαιολογικό μνημείο.
Ο Λουκάς απεβίωσε στο Μαργαρίτι το έτος 1938 και
ετάφη στο Μαργαρίτι. Τελικά, τα εγγόνια του Λουκά μετά απο πολλές προσπάθειες
επαγγελματικής σταδιοδρομίας  κατέληξαν στην Κέρκυρα, το ετος 1965 και όπως
μαθαίνουμε κατάφεραν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα τις εμπορικές  τους δραστηριότητες
και απόγονοι αυτών είναι σήμερα επιστήμονες, και αξιωματικοί.

Όλα όσα σας μεταφέρω μέχρι εδώ, είναι αφηγήσεις απο τον ογδοντάχρονο σήμερα 

Κωνσταντίνο Σούλη (ο οποίος είναι εγγονός του Λουκά Σούλη), τις οποίες μου αφηγήθηκε
τηλεφωνικά στις 13-12- του 2013.
Για την εγκατάσταση του Λουκά Σούλη στο Μαργαρίτι,
έχουμε πληροφορίες και απο τον παλιό  Μαργαριτιώτη τον Δημήτριο Κακούρη που σήμερα
διαμένει στην Ηγουμενίτσα. Σε τηλεφωνική  επικοινωνία που είχαμε στις 11-12-του 2013,
αφού μου επιβεβαίωσε ότι ο Λουκάς πρωτοεγκαταστάθηκε  σε ένα σπίτι πάνω απο το τζαμί,
και πρόσθεσε ότι: 

      <<.....τότε, μαζί με τον Λουκά Σούλη, είχε έλθει και η οικογένεια του Νάκο (Ιωάννου)
      Μάτη,  απο το Λάμποβο της Βορείου Ηπείρου, στο Μαργαρίτι..>>, 
ενώ ο Νάκο Μάτης,
είχε αγοράσει το Χάνι το οποίο βρίσκονταν εκεί που σήμερα είναι το
καφενείο του
Στέλιου Κοσμά και απο κάτω η ταράτσα που έχει το καφενείο ο Σπ. Κοκόσης,
μας πληροφορεί ο K. Κακούρης,  και ότι οι δυο οικογένειες συγγενεύουν μεταξύ τους.
(Ο Νάκο Μάτης, είχε τρία παιδιά, τους Γεώργιο, Χρήστο και Τηλέμαχο, οι δυο πρώτοι
παρέμειναν στο Μαργαρίτι, ενώ ο  Τηλέμαχος εγκαταστάθηκε στο Αγρίνιο). Μου είπε
επίσης, όπως είχε ακουστά απο παλαιότερους, ότι εκεί που ήταν το άλλο τζαμί στον
οικισμό Σκάλα Μαργαριτίου, ακριβώς στο  χώρο που βρίσκονταν το τζαμί δίιπλα στο
πηγάδι, και ένας πλάτανος παλαιότερα υπήρχε χριστιανική εκκλησία του Αγίου
Γεωργίου !!!

(Από τον συμπατριώτη μας Μήτσο Κακούρη, περιμένουμε ακόμη κάποιες παλιές
αφηγήσεις τις οποίες μας υποσχέθηκε).
Για τον Λουκά, που ήταν ο πρώτος μετανάστης
που έφυγε απο το Μαργαρίτι, μου είχε μιλήσει  και ο εκλιπών σήμερα εγγονός του
ο Σπύρος, ο οποίος έζησε στην Αμερική πολλά χρόνια και τελευταία είχε εγκασταθεί
στην Ηγουμενίτσα, όπου και απεβίωσε τον Ιούνιο του 2011.

Διευκρίνιση 1η  : Για την εγκατάσταση του Νάκο Μάτη που ήρθε απο το Λάμποβο στο
Μαργαρίτι, τηλεφώνησα στον κ. Δημήτριο Μάτη στις 4-2-2014 και ο κ. Μάτης μου είπε
ότι ο παππούς του Νάκος, ήρθε στο Μαργαρίτι το έτος 1886, και ότι ο Λουκάς Σούλης
είχε έρθει λίγο αργότερα.

Διευκρίνιση 2η: Για την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που ο κ. Κακούρης λέει ότι
ήταν στην Σκάλα, ο κ. Δημήτριος Μάτης λέει ότι ...<<ήταν στο μέρος που σήμερα είναι
κτισμένο το Σπίτι Του Παιδιού, (στην Σχολή όπως λέγαμε παλαιότερα). Εκεί στο μέρος
αυτό, συνεχίζει ο κ. Μάτης, δεν ήταν όπως σήμερα ισοπεδωμένο, αλλά ήταν ένας μικρός
λοφίσκος. Εκεί ήταν το τούρκικο τέμενος με μιναρέ και ένας πλάτανος, και ακριβώς
απέναντι ήταν η βρύση του Αγά, που υπάρχει μέχρι σήμερα.

Με το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου, και επί προεδρίας του κοινοτάρχη
Χαράλαμπου Σούλη, η MOMA (στατιωτική υπηρεσία οδοποιίας), έφτιαξε τον δημόσιο
δρόμο, και ο Χαράλαμπος Σούλης παρακάλεσε τον αξιωματικό του στρατού, να
ισοπεδώσουν τον χώρο αυτό. Συγκεκριμένα του είπε (σύμφωνα με τα λεγόμενα του
κ. Μάτη):...ελάτε να σας κάνω το τραπέζι στο Μαργαρίτι, και εσείς θα μου
ισοπεδώσετε αυτόν τον χώρο... πράγμα το οποίο και έγινε.

Τότε γκεμίστηκε το τέμενος και ο μιναρές, καθώς και ο άλλος μιναρές που ήταν κάτω
στην διακλάδωση Μαργαριτίου Ηγουμενίτσας, κοντά στο σπίτι του Δήμου Γιαννέλου.
Ακόμη πιο κάτω, ήταν νεκροταφείο. και συμπληρώνει ο κ. Μάτης: ...σε αυτό το μέρος,
ήταν άλλη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, τις οποίες είχαν μετατρέψει σε Τζαμιά οι
εξισλαμισμένοι Μαργαριτώτες σε παλαιότερες εποχές>>...

(Στην φωτογραφία κάτω βλέπετε τον αλευρόμυλο, που για αρκετά χρόνια είχε η
οικογένεια του Λουκά Σούλη. Ο αλευρόμυλος σύμφωνα με εκτιμήσεις
της Αρχαιολογικής
Υπηρεσίας, λειτουργούσε επί διακόσια χρόνια περίπου δηλαδή απο τις αρχές του 1700.
Σήμερα ο παλιός αλευρόμυλος έχει
εξωραϊστεί  και θεωρείτε διατηρητέο μνημείο).


mulos.marg.jpg - 94.63 KB


Η Υδατοδεξαμενή στον αλευρόμυλο της οικογένειας του Λουκά Σούλη
στο Μαργαρίτι, όπως φαίνεται σήμερα.

udatodeksameni.jpg - 233.23 KB


Η παλιά βρύση, όπως φαίνεται σήμερα, στον αλευρόμυλο της οικογένειας
του Λουκά Σούλη στο Μαργαρίτι, (διακρίνεται ο σπασμένος κρουνός).

palia-wrisi.jpg - 432.59 KB


Ο νεροάυλακας όπως φαίνεται σήμερα, που οδηγούσε τα νερά στον αλευρόμυλο.

neroaulakas-marg.jpg - 197.43 KB


Στο αγρόκτημα που ήταν ο αλευρόμυλος, πιο κάτω στα τριακόσια μέτρα περίπου,
παλαιότερα ήταν ακόμη ένας νερόμυλος με τις καμάρες που βλέπετε. Εκεί σύμφωνα
με τα γραφόμενα της κ. Τούλας Στεφανίδου Μαλακάτα, στο βιβλίο της ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ,
οι Μαργαριτιώτισες έβαζαν τις φλοκάτες τους και τα χειροποίητα χαλιά τους στην
ντριστίλια για να γίνουν χνουδάτα και μαλακά. Για τον δεύτερο νερόμυλο που ήταν σε
κοντινή απόσταση απο αυτόν στου Σιάμου, τον οποίο είχε αγοράσει ο Λουκάς Σούλης,
μας μίλησε και ο συμπατριώτης μας Δημήτριος Μάτης, σε τηλεφωνική επικοινωνία
που είχαμε στις 4-2-του 2014, επιβεβαιώνοντας ότι αυτός είναι ο παλαιότερος νερόμυλος
που υπάρχει στο Μαργαρίτι.
Εκεί υπήρχε και ένας τεράστιος πλάτανος, που τα καλοκαίρια στάλιζαν τα ζώα και
έπιναν νερό. Εκεί περνούσε και το καλντερίμι που οδηγούσε στο Μαργαρίτι και
 συνέχιζε για την Καταβόθρα (το αρχαίο Ηλιόρατον).


kamares-siamos.jpg - 204.43 KB


Ο αλευρόμυλος του Λουκά Σούλη στο Μαργαρίτι, εξωραϊσμένος απο τους αρχαιολόγους
και χαρακτηρισμένο διατηρητέο μνημείο, για να μας θυμίζει τους αγώνες που έκαναν οι
Σουλαίοι για την λευτεριά του Μαργαριτίου. Κάτω απο τον μύλο, απλώνεται η εύφορη
πεδιάδα του Μαργαριτίου με τα περίφημα πεπόνια της παλιάς εποχής. Εκεί τους
καλοκαιρινούς μήνες σύχναζαν οι γεωργοί που δούλευαν στον κάμπο τα μεσημέρια,
δροσίζονταν απο τις βρύσες, έπιναν και τα τσιπουράκια τους απο τον φιλόξενο Μυλωνά,
και άλεθαν τα γεννήματα, όπως καλαμπόκι και σιτάρι....Τα βράδια πήγαιναν στο
Μαργαρίτι στο καφενείο του Τέκα, για να συναντήσουν τον Λιάμε, ο οποίος ήταν
πρόσχαρος, κουβαρντάς,  και περιζήτητος στις παρέες με τα κεράσματα του. Εκεί
έδιναν τα χέρια για κουμπαριές και βαπτίσια, που με μεγάλη του χαρά έκανε σε
πολλούς συγχωριανούς του!!!
Αυτά μου μολογούσε ο συγχωρεμένος Στέφανος Γκίνης κάποτε.....

marg-mulos-palios.jpg - 211.74 KB

Χαράλαμπος Σούλης

Ο Χαράλαμπος Σούλης ήταν γιός του Λουκά και της Ζωϊτσας Σούλη.
Γεννήθηκε
στο Μαργαρίτι το έτος 1900 και απεβίωσε στην Ηγουμενίτσα,
όπου είχε
εγκατασταθεί μετά το 1955, σε ηλικία 63  ετών, το έτος 1963.
Σε ηλικία 24 ετών
(το 1924), μεταναστέυει για την Αμερική, όπου ήδη
βρίσκονταν ο πατέρας του,
και εργάστηκε αρκετά χρόνια εκεί, στην φάρμα
του πατέρα του. (Λόγο τις
οικονομικής κρίσις  του 1929 που προανέφερα, 
ο Χαράλαμπος επέστρεψε στο
Μαργαρίτι, και αργότερα και ο πατέρας
του ο Λουκάς).


Το 1934, η, το 1935 ο Χαράλαμπος Σούλης επιστρέφει στο Μαργαρίτι με
σκοπό
να παντρευτεί, και κατόπιν διορίζεται απο την κυβέρνηση Μεταξά,
πρόεδρος του
Μαργαριτίου. Παντρεύτηκε την Αθηνά, το γένος Αθανασοπούλου
(υοθετιμένει)
αδελφή του  Μαργαριτιώτη Αθανασίου Παπαδιαμάντη και απέκτησαν
μεγάλη
οικογένεια. Η Αθηνά, σύζυγος του Χαράλαμπου Σούλη, γεννήθηκε το
έτος 1910
στην Παραμυθιά και απεβίωσε στην Πάτρα, στις 1-1- του έτους 1991.


(Την ημερομηνία γεννήσεως και θανάτου της Αθηνάς, την έχουμε απο τα
Νέα του Μαργαριτίου, αρ. φιλ.95-96,Γενάρης-Φλεβάρης 1991, και σελ. 13).

Είχαν έξι παιδιά, τους: Οδυσσέα, Αντώνη, Ευτυχία, Κωνσταντίνο, Λουκά και
Σπύρο. Ο κ. Δημήτριος Κακούρης  με πληροφόρησε ότι,
    <<...όταν ο Χαράλαμπος Σούλης επέστρεψε απο την Αμερική, είχε 
    ανοίξει ένα μαγαζί στην Πρέβεζα, αλλά
δεν πήγαινε καλά και το
    παράτησε.  Μετά διορίστηκε πρόεδρος στο Μαργαρίτι, 
επί εποχής
    του Μεταξά, και αντιπρόεδρος ήταν τότε (ο πατέρας μου)
   
Κωνσταντίνος Κακούρης>>.

Διευκρίνιση: <<Μέχρι το ετος 1936, πρόεδροι και Δήμαρχοι στο Μαργαρίτι εκλέγονταν
επι το πλείστον μουσουλμάνοι  στο θρήσκευμα, οι οποίοι μετά την απελευθέρωση της
περιοχής μας το 1913 είχαν οικειοθελώς πάρει την ελληνική υπηκοότητα. Από ότι
αποδείχθηκε εκ των υστέρων, αυτό το έκαναν διότι είχαν στην κατοχή τους τεράστιες
εκτάσεις γής, και όχι διότι αισθάνονταν έλληνες. Το ελληνικό στοιχείο της περιοχής μας
τους αποκαλούσε τούρκους, λόγο της ανθελληνικής τους συμπεριφοράς έναντι των
συντοπιτών τους χριστιανών.Αυτό συνέβαινε διότι την εποχή αυτή στο Μαργαρίτι, τα τρία 
τέταρτα του πληθυσμού ήταν τούρκοι μουσουλμάνοι, εξισλαμισμένοι σε παλαιότερες εποχές.

Ήταν Μαργαριτιώτες
οι οποίοι στην πλειοψηφία τους είχαν εξισλαμιστεί στην περίοδο
του 1611, και αργότερα το 1737, άλλοι βίαια και άλλοι για να μην χάσουν τις περιουσίες
τους από τον τούρκο κατακτητή. Ηταν οι γνωστοί τουρκαλβανοτσιάμηδες, οι οποίοι
μετέπειτα εξελίχθησαν σε διώκτες
του χριστιανικού πληθυσμού της κωμόπολης αυτής
και της περιφέρειας της.


Μετά το 1923, με την αναγκαστική απολλοτρίωση των τσιφλικιών τους, (που ήταν όλα
αρπαγμένα απο τους χριστιανούς συντοπίτες
τους παλαιότερα), υποστηριζόμενοι απο
τους Ιταλούς και τους Αυστριακούς, στράφηκαν κατά της μητέρας πατρίδας τους
της
Ελλάδας και έγιναν φανατικοί υποστηρικτές του νεοσύστατου κράτους της Αλβανίας,
και στόχο είχαν την προσάρτηση της περιοχής μας στη χώρα αυτή!!!

Λόγο των ανθελληνικών διαθέσεων που είχαν οι τουρκαλβανοτσιάμηδες προς τους
συμπολίτες τους έλληνες χριστιανούς, η ελληνική κυβέρνηση είχε στείλει  ορισμένους
απο
τους άρρενες οι οποίοι θεωρήθηκαν  επικίνδυνοι λόγο της ανθελληνικής τους δράσης.
εξορία σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, όπως στην Πρέβεζα, στην Χίο, στην Κόρινθο και
στο Μεσολόγγι.
Οι οικογένειες τους παρέμειναν στο Μαργαρίτι, όπου το ελληνικό κράτος
τους έδινε επίδομα και δωρεάν συσσίτιο>>.
Οι αρχηγοί αυτών είχαν εγκαίρως εγκαταλείψει
το ελληνικό
έδαφος και είχαν εγκατασταθεί στην αλβανία.

(Για την δωρεάν σίτιση που τους παρείχετο απο τους χριστιανούς κατοίκους του
Μαργαριτίου τότε, με την φροντίδα και τον σεβασμό που επέδειξαν οι χριστιανοί

κάτοικοι του Μαργαριτίου, προς τις οικογένειες των αλβανοτσιάμηδων, έχουμε
μαρτυρίες απο τον υπέργηρο Μαργαριτιώτη, και αυτόπτη μάρτυρα, τον Νάκο Ζήκο

(Ιωάννης Ζήκος) σε ένα βίντεο που προβλήθηκε απο την ΕΡΤ το 2011.

Το βίντεο αυτό θα το βρείτε στην κατηγορια ΒΙΝΤΕΟ
(ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΘΕΣΠΡΩΤΩΝ), το οποίο έχουμε αναρτήσει).

Όταν ο Χαράλαμπος Σούλης ανέλαβε τα καθήκοντα του ως πρόεδρος της Κοινότητας
Μαργαριτίου, στις τρείς επαρχίες της Θεσπρωτίας, οργίαζε η προπαγανδα, των Ιταλών,
των Αυστριακών και των Τούρκων. Για να κατανοήσουμε καλύτερα το κλίμα που
επικρατούσε,
θα αναφερθούμε στις συνθήκες που επικρατούσαν τότε στο Μαργαρίτι
και κατ, επέκτασιν και στις άλλες επαρχίες της Θεσπρωτίας συνολικά.
Αμέσως μετά την Ιταλική εισβολή, οι μουσουλμάνοι εξόριστοι, απελευθερώνονται α
πο τους Ιταλούς και επιστρέφουν στο Μαργαρίτι.
Με πρωτοστατούντες τους Μαργαριτιώτες Γιασίν Σαντίκ και Αβδουλά Κασίμ, φυγόδικος
ο πρώτος, αλλά, μας γύρισε ταγματάρχης απο την αλβανία, και αρχηγός της αλβανικής
αστυνομίας στη Θεσπρωτία ο δεύτερος, επιστρέφουν απο την αλβανία, όπου είχαν

διαφύγει για να μην δικαστούν για τα ποινικά αδικήματα που είχαν διαπράξει στην
περιοχή μας, και καταργώντας τις εκλεγμένες Ελληνικές Διοικητικές Αρχές, επιδίδονται
σε δολοφονίες των προκρίτων της κωμόπολης του Μαργαριτίου, σε τραμπουκισμούς,

σε αρπαγές περιουσιών, ζώων και εισοδημάτων απο τους αγρούς και τα ελεοπερίβολα.

Η συμπεριφορά τους προς τον ελληνικό πληθυσμό της περιοχής μας, που μέχρι πρότινος
συγκατοικούσαν, και γνωρίζονταν πολύ καλά μεταξύ τους, ήταν αναίσχυντη και
εγκληματική, σε τέτοιο
σημείο, που η ίδια η Ιταλική Διοίκηση, για ένα διάστημα τους
απαγόρευσε να φέρουν όπλα. Υποχρέωναν τους χριστιανούς Μαργαριτιώτες να
σηκώνονται όρθιοι, όταν
αυτοί περνούσαν καβάλα στα άλογα τους. Τον αείμνηστο
Περικλή Κακούρη, όταν αυτός επέστρεψε απο το μέτωπο του πολέμου λόγο της συνθηκο-
λόγησης του ελληνικού στρατού με την Ιταλία,  μαζί με τον αδελφό του Βασίλη Κακούρη,
ντυμένοι με της ελληνικές στρατιωτικές στολές, επιχείρησαν να τους συλλάβουν στην
πλατεία του χωριού. Τον Στέργιο Σαμαρά τον κτύπησαν διότι δεν σηκώθηκε όρθιος στο
πέρασμα τους,
στον πάτο της αγοράς!!!

Πλαισιωμένοι οι μουσουλμάνοι απο ομάδες ληστοσυμμοριών, τρομοκρατούσαν
τους έλληνες και όποιος δεν υπάκουε στις εντολές τους, τον κατέδιδαν στους Ιταλούς,
ότι δήθεν έφεραν όπλα και οτι ήταν κίνδυνος  για τις Ιταλικές Αρχές.
Για να είναι
πειστικές οι ανυπόστατες κατηγορίες που τους προσέδιδαν, πήγαιναν και έκρυβαν
όπλα σε στάβλους και αυλές των Ελλήνων, και την άλλη μέρα, πήγαιναν με τα
Ιταλογερμανικά α
ποσπάσματα, και έκαναν έρευνα στους χριστιανούς, και έβρισκαν
τα όπλα, που οι ίδιοι είχαν κρύψει την προηγούμενη, για να τους συκοφαντήσουν και
να δείξουν στους κατακτητές, ότι οι μουσουλμάνοι, ήταν έμπιστοί τους και φρόντιζαν
για την ασφάλεια
τους.

Έργο δικό τους ήταν η δολοφονία του Παπανδρέα από το
Καρτέρι, η σύλληψη του
Περικλή Κακούρη, τον οποίον εκτέλεσαν μαζί με τους 49 προκρίτους της Παραμυθιάς,
οι φρικτές δολοφονίες των Μαργαριτιωτών Αθανασίου Παπαδιαμάντη και Γεωργίου
Γκέρτζου στις  Κούλιες του Μουσά αγά , η σύλληψη των κατοίκων του Ελευθερίου, που
τους έστειλαν σε Ιταλικό στρατόπεδο αιχμαλώτων στο Μεσολόγγι που αρκετοί πέθαναν
εκεί απο τις σκληρές συνθήκες διαβίωσης, και οι άδικες δολοφονίες των Βλάχων, οι οποίοι
δεν είχαν ποτέ δώσει αφορμή, και δεν έφεραν όπλα.


    <<Η τοποθεσία Κούλιες του Μουσά αγά, βρίσκετε δύο χιλιόμετρα έξωθεν του
   Μαργαριτίου, πηγαίνοντας προς την Πάργα. Εκεί βρέθηκαν τα άψυχα κορμιά των
   πατριωτών Μαργαριτιωτών Αθανασίου Παπαδιαμάντη και Γεωργίου Γκέρτζου,
   φρικτά κακοποιημένα και κατακρεουργημένα απο τους εγκληματίες μουσουλμάνους
   της περιοχής του Μαργαριτίου όπως ο Τσαβήτ Χούσα (Xhavit Husa), διότι  μαζί με
   τον Πρόεδρο της Κωμόπολης του Μαργαριτίου Λιάμε Σούλη και άλλους προκρίτους
   αντιτάχθηκαν σθεναρά στην προσάρτηση της Θεσπρωτίας στην Αλβανία.
   Περισσότερα για το αποτρόπαιο αυτό διπλό έγκλημα δείτε στην κατηγορία
   ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ,ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΩΤΕΣ, και σε άρθρο
   της εφημερίδας Ηπειρωτικό Μέλλον εποχής του 1945>>.

Περιφέρονταν στα χριστιανικά χωριά με λίστες ονομάτων των προκρίτων, και τους
πίεζαν να υπογράψουν την προσάρτηση της περιοχής τους στο νεοσύστατο τότε,
κράτος της αλβανίας. Τους κατακτητές Ιταλούς τους υποδέχθηκαν με βιολιά και

τραπεζώματα στο Διοικητήριο του Μαργαριτίου, και στην πλατεία του χωριού είχαν
αναρτήσει ενα τεράστιο πανό που έγραφε:
ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΡΩΜΗ.
Στα δημόσια κτίρια και στα σπίτια τους, είχαν αναρτήσει αλβανικές σημαίες,
προσδοκώντας  έτσι να προσαρτήσουν την περιοχή μας στην αλβανία, εκμεταλλευό-
μενοι την  δεινή κατάσταση που βρίσκονταν η Ελλάδα, έχοντας να αντιμετωπίσει
δύο απο τους πιό υπερσύγχρονους στρατούς της Ευρώπης.

 Η προπαγάνδα που έκαναν, είχε αρχίσει πριν την κατοχή ακόμη.
Ο Ιταλός αξιωματικός ονόματι Μουτιάνο, είχε εγκατασταθεί στο Μαργαρίτι, ως
υποπρόξενος με έδρα τα Ιωάννινα, απο το 1917,
και με διαλέξεις στο διοικητήριο και
παροχή χρημάτων και όπλων στους μουσουλμάνους, τους προέτρεπε να μην υπακούουν
στις Ελληνικές Αρχές, τάζοντας τους την Θεσπρωτία, και ότι θα φρόντιζε να τους
επιστραφούν τα απέραντα τσιφλίκια τους, τα οποία είχαν αποκτήσει παλαιότερα με
αρπαγές και δολοφονίες κατά των χριστιανών!!!

Αυτήν την τραγική κατάσταση είχε να αντιμετωπίσει ο Πρόεδρος του Μαργαριτίου,
Χαράλαμπος Σούλης, μαζί με τους έλληνες προκρίτους του χωριού. Με την ανάληψη των
καθηκόντων του ο Λιάμες όπως τον αποκαλούσαν πρόσφερε τα μέγιστα στο Μαργαρίτι,
αψηφώντας τους κινδύνους που διέτρεχε η δική του ζωή και της οικογένειας του.
Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του Μαργαριτίου, δούλεψε και πρόσφερε πάρα πολλά στην
 Κοινότητα του χωριού του μέχρι την κατοχή που βίαια και παράνομα τον καθαίρεσαν
οι αλβανοτσάμηδες, υπό την ανοχή των φασιστών του Μουσολίνι..

Πρώτο μέλημα του ήταν, η επισκευή της Εκκλησίας του Αγίου Βασιλείου Μαργαριτίου,  
την οποία είχαν κάψει οι μουσουλμάνοι
που επιδίωκαν να αφανίσουν κάθε τί το ελληνικό
στην περιοχή μας.
Με την επιστροφή των τουρκαλβανοτσιάμηδων , ο Χαράλαμπος
Σούλης που ήταν ακόμη εκλεγμένος πρόεδρος του Μαργαριτίου, δέχθηκε αφόρητες
πιέσεις και απειλές από τους τουρκαλβανοτσιάμηδες, για να τον πείσουν να υπογράψει
ως πρόεδρος του Μαργαριτίου, την προσάρτηση της επαρχίας του Μαργαριτίου στην
Αλβανία.
Ο Λιάμες Σούλης  όμως, όχι μόνον δεν υπέκυψε στις απαιτήσεις των
μουσουλμάνων, αλλά σε συνεργασία με τις αντάρτικες
ομάδες της περιοχής των
κοντινών χωριών του Μαργαριτίου,
όπως του Ελευθερίου, του Λιβαδαρίου και των
Σπαθαραίων, προσπαθούσαν να προστατέυσουν τους κατοίκους και τις περιουσίες τους,
καθότι οι Τουρκαλβανοί είχαν αρχίσει τις δολοφονίες και τις αρπαγές περιουσιών, που
οι ίδιοι είχαν πριν λίγα χρόνια πουλήσει στους χριστιανούς και είχαν αναχωρήσει για την
Αλβανία, όπως ο περιβόητος αρχιδήμιος του Μαργαριτίου Γιασίν Σαντίκ.....

Οι κατακτητές με την υπόδειξη των αλβανοτσιάμηδων συνεργατών τους αφού καθαίρεσαν
τον πρόεδρο του Μαργαριτίου, έψαχναν
τρόπο να τον δολοφονήσουν, αφού δεν ικανοποίησε
την απαίτηση τους
  να υπογράψει την προσάρτηση της επαρχίας του Μαργαριτίου στην
Αλβανία. Έτσι τον Αύγουστο του 1943 με την υποστήριξη και την ανοχή των γερμανών
τώρα, τον έπιασαν στον Μεσοπόταμο του Φαναρίου οι αλβανοτσιάμηδες και τον
ξυλοκόπησαν άγρια μέχρι αναισθησίας
 
αφήνοντας τον βαριά κακοποιημένο.
Ο ξυλοδαρμός του προέδρου του Μαργαριτίου, ήταν τόσο άγριος ώστε ο Χαράλαμπος
Σούλης χρειάστηκε να μεταφερθεί στα Ιωάννινα και να παραμείνει κλινήρεις για
αρκετούς μήνες!!!

(Στο φάξ που έλαβα από τον Φάνη Παπαδιαμάντη στις 19-10-2013, ο Φάνης έγραφε:
ότι αυτό έγινε στον Μεσοπόταμο, ενώ στον Χρήστο Ευαγγέλου είπε, (σύμφωνα με
τα γραφόμενα του κ. Ευαγγέλου στην εφημερίδα Τα νέα του Μαργαριτίου αρ. Φιλ.
241και σελ. 4),
 
ότι αυτό έγινε στο Κορονόπουλο Πρεβέζης).

Τον Αύγουστο του 1943, αμέσως μετά την στυγνή δολοφονία των δύο Μαργαριτιωτών,
του Αθανασίου Παπαδιαμάντη και Γεωργίου Γκέρτζου, απο την συμμορία του Τζεβήτ
Χούσα και άλλων μουσουλμάνων που κατοικούσαν στην Κένταλι, (οικισμό έξωθεν
του Μαργαριτίου 2 χιλμ.), η ίδια συμμορία έστησε καρτέρι στον Χαράλαμπο Σούλη
και τον πυροβολούσαν με απανωτές ριπές,
που όμως ώς εκ θαύματος δεν κατάφεραν
να τον σκοτώσουν.
Αυτό έγινε πριν τον άγριο ξυλοδαρμό που του έκαναν στο Φανάρι.
Για το γεγονός αυτό έγραψε η εφημερίδα Ηπειρωτικό Μέλλον των
Ιωαννίνων
αρ.φιλ. 17 στις 20 Ιουλίου του 1945.
 
<<Ως εκ θάυματος γλίτωσε απο τις δολοφονικές σφαίρες των κακούργων
ο Πρόεδρος του Μαργαριτίου, Χαράλαμπος Σούλης το 1943, ενώ ο κόσμος
εγκατέλειπε τα πάντα για να μη πέσει στο μαχαίρι των Αρβανιτάδων>>.

Για την άκρως ανθελληνική δράση των τουρκαλβανοτσιάμηδων, Τα Νέα Του
Μαργαριτίου, αρ. φιλ.95-96, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1991, σε μια εργασία
του συμπατριώτη μας Ιωάννη Μπάκα, ο οποίος έζησε τα γεγονότα της εποχής αυτής,
και γνωρίζει πολλά διότι συμμετείχε αρχικά στο ΕΑΜ και μετά στον ΕΔΕΣ, γράφουν
στην
σελ 6 σε άρθρο του με τίτλο: Το Μαργαρίτι των Θρύλων...

<<Από το Μαργαρίτι εξεδίωξαν τις Ελληνικές Αρχές, εγκατέστησαν την Αλβανική
Διοίκηση την ΞΙΛΙΑ. Αντικατέστησαν την Ελληνική Χωροφυλακή με δικά τους
όργανα απο εγκληματίες και κακοποιά στοιχεία, με αρχηγό τον τρομερό Αβντουλά
απο το Μαργαρίτι. Ακολουθούν βανδαλισμοί, διώξεις, κακοποιήσεις, εξεδίωξαν τους
Μαργαριτιώτες Χριστιανούς απο τα σπίτια τους, καρπώθηκαν τις περιουσιες τους,
δολοφόνησαν τους φιλήσυχους Νάσιο Μάνθο και Γεωργάκη Γκέρτζο. Στο Ελευθέρι
μαζί
με καραμπινιέρους κακοποίησαν άγρια τους στρατευμένους νέους να παραδώσουν
τα
τιμημένα όπλα τους που αρνήθηκαν και τους έστειλαν εξορία. Οι δολοφονίες
χριστιανών
ήταν καθημερινό φαινόμενο. Τότε αναγκάστηκε να βγεί στο κλαρί ο
Θρυλικός
Πρωταντάρτης Βασίλης Μπαλούμης απο το Σπαθαράτι. Αργότερα και
οι Ελευθεριώτες
Νίκος Τζανής, Νάσης Μπάκας, και Θωμάς Νάκης.

<<Τότε κίνησαν και πάλι το θέμα αυτοδιάθεσης, κάλεσαν στο Μαργαρίτι όλους
τους Έλληνες Κοινοτάρχες να υπογράψουν την διακήρυξη, αυτοί αρνήθηκαν με
συνέπεια να υποστούν τρομερές διώξεις. >>

<<...Από τότε πήραν όρκο: Βαλαχή Μπιλαχί, Κουτού για Τούρκ - Τούρκ, για
Γκιαούρ Γκιαούρ. Δηλαδή εδώ, η μόνο Τούρκοι θα μείνουν, η, Χριστιανοί.

Ξεχύθηκαν μαζί με τους Γερμανούς......>>

(Πιστοποιητικό υπηρεσιών του Αρχηγείου Συμμαχικών Δυνάμεων Μέσης
Ανατολής προς
τον Χαράλαμπο Σούλη για την περίοδο Ιούλιος 1943 μέχρι
Ιανουάριο 1945
ως ενός εκ των συντελεστών απελευθέρωσης της Ευρώπης).

(Από το αρχείο του Δικηγόρου Σπυρίδωνα Σούλη, εγγονού του Χαράλαμπου).


timitiko-xar-soulh.jpg - 91.64 KB


Σε μεγαλύτερο μέγεθος, διακρίνεται το όνομα του Χαράλαμπου Σούλη
στα αγγλικά απο το πιστοποιητικό.

soulis-zertifikat.jpg - 9.94 KB

Ήταν ήδη επικηρυγμένος και είχε αναγκαστεί να φύγει από το Μαργαρίτι, και κατά
διαστήματα φιλοξενούνταν στο Λιβαδάρι σε κάποιον φίλο του και στην περιοχή
Φαναρίου, πιθανόν στο Κορωνόπουλο.Το χρηματικό ποσό της επικήρυξης
ήταν αρκετά υψηλό, και αυτό παρακινούσε και άλλους μεμονωμένους
αλβανοτσιάμηδες να ψάχνουν τον επικηρυγμένο Χαράλαμπο Σούλη, με
σκοπό να εισπράξουν την επικήρυξη.

Είχε δεχθεί πάρα πολλές απόπειρες δολοφονίας, τις οποίες ως εκ θαύματος

πάντα γλίτωνε διότι πρόσεχε, καθότι γνώριζε τον κίνδυνο που διέτρεχε.
Όλα αυτά συνέβαιναν σε περιοχές της ελληνικής επικρατειας στην οποία ζούσαν
μια δράκα εξισλαμισμένοι συντοπίτες μας, οι οποίοι με την απελευθέρωση
του 1913 δήλωναν έλληνες πολίτες και ότι <<θα πολεμήσωμεν στο πλευρόν της
μητέρας πατρίδος Ελλάδος....>> και αμέσως μετά την Ιταλική εισβολή όρμησαν και
καταδυνάστευαν τους συμπατριώτες τους
χριστιανούς, συνεχίζοντας την εγκληματική
συμπεριφορά τους που επί τετρακόσια χρονια είχαν καθιερώσει οι προσκυνημένοι
πρόγονοι τους σε βάρος του ελληνικού πληθυσμού της περιοχής.

Αυτό το απάνθρωπο καθεστώς που είχαν επιβάλει απο παλαιότερες
εποχές, θέλησαν
να επαναφέρουν οι αλβανοτσιάμηδες με την βοήθεια τώρα των Ιταλών στα χωριά μας,
(πάντα είχαν έναν προστάτη, πότε τον τούρκο, πότε τον ιταλό κλπ, από μόνοι τους δεν
τολμούσαν να τα βάλουν με το ελληνικό στοιχειί).

(Κάτω βλέπετε μια συγκλονιστική φωτογραφία, αδιάψευστος μάρτυρας της φρίκης
και της τραγωδίας, που άφησαν πίσω τους οι αλβανοτσιάμηδες  στο Φανάρι της
Πρέβεζας, που δεν σεβάστηκαν τίποτε και έδειξαν τα αιμοσταγή ένστικτα τους.
Αυτό που βλέπετε, είναι ότι απέμεινε απο την εκκλησία στο Καστρί του Φαναριου
με τον δίστιχο Ιερέα να συλλογίζεται τις καταστροφές εν μέσο ερειπίων, που άφησαν
πίσω τους οι μουσουλμάνοι συντοπίτες μας !!!

kastrion.jpg - 125.96 KB

Αυτήν την τραγική κατάσταση που επικρατούσε στα χωριά μας, έμελλε να την αλλάξει
η γενιά του Βασίλη Μπαλούμη, του Κώτσιο-Νικόλα και κάποιων προεστών και
Καπεταναίων της περιοχής μας, όπως ο Θωμά Νάκης,ο Νικόλα Τζανής, ο Nάση Μπάκας,
και άλλων προκρίτων της περιοχής μας, όπως  ο Παπά-Χρήστος και ο Τσίλι Θάνος απο
την Σενίτσα, ο Παπανδρέας απο το Καρτέρι, και ο αείμνηστος Χαράλαμπος Σούλης, που
με κίνδυνο της ζωής του, και παρά το άγριο κυνηγητό που είχαν αρχίσει εναντίον του,
συνεργαζόμενος
με τις αντάρτικες ομάδες της περιοχής μας , σήκωσε το ανάστημα του, 
και αντιστάθηκε στις ανθελληνικές απαιτήσεις τους, θυμίζοντας
τους ότι εδώ είναι Ελλάδα!!!

(Μαζεύοντας όλα αυτά τα συνταρακτικά ιστορικά ντοκουμέντα για τον πρώτο Έλληνα
Πρόεδρο του Μαργαριτίου μετά την απελευθέρωση, έρχονται στα αυτιά μου τα λόγια
που μου είχε πει κάποτε ο πατέρας μου Στέφανος Γκίνης για τον Λιάμε:
<<....Τον Λιάμε τον αγάπησε όλος ο κόσμος της περιοχής μας διότι πέρα απο άξιος
και ικανός Κοινοτάρχης, ήταν πάνω απο όλα ένας λεβέντης στην ψυχή, δεν άντεχε
να βλέπει ανθρώπους να στεναχωριούνται όταν δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν
(συνήθως υποθεσεις του δημοσιου, εντάλματα κλπ), εβαζε το χέρι στην τσέπη του,και
έδινε, λέγοντας: όποτε έχεις μου τα δίνεις, πάρτα τώρα να κανεις την δουλειά σου>>...

(Πιστεύω ότι αυτό τον βοήθησε, πάρα πολύ αργότερα, όταν τον έψαχναν σε γη και
ουρανό για να τον σκοτώσουν, ο κόσμος τον αγαπούσε και τον προστάτευε ο καθένας
όπως μπορούσε). Το δε ποσο της επικήρυξης ήταν το ίδιο υψηλό με αυτό των δυο
οπλαρχηγών της περιοχής μας, του Βασίλη Μπαλούμη και του Κώτσιο-Νικόλα!!!
(Η γενιά αυτή στην περίοδο της κατοχής, των Οπλαρχηγών και των προκρίτων
που προανέφερα και σύσσωμος ο χριστιανικός πληθυσμός του Μαργαριτίου και
των διπλανών χωριών, έσωσαν την περιοχή μας!!!

Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΣΟΥΛΗ
ΣΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ  (ΠΑΝΑΓΙΑ) ΣΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ

Στην περίοδο 1943-1944, βρισκόταν οργανωμένος σε αντάρτικη ομάδα στα
Δερβίζιανα. Κάποια μέρα αποφάσισε να έρθει στο Μαργαρίτι για να πάρει την
οικογένεια του. Πριν πάει στο Μαργαρίτι, πέρασε από τον Λιβαδάρι από τον
φίλο του, τον οποίο δεν κατονομάζει ο Φ. Παπαδιαμάντης, (ήταν ο Σταύρος
(Τσιάβο) Καρδάνης απο το Λιβαδάρι) και ο φίλος του του είπε:
<<.....Δεν θα πας μόνος σου, θα έρθω και εγώ μαζί σου...... >>

Εκεί που συζητούσαν με τον Σταύρο Καρδάνη, για το πως θα κατεφέρει να πάρει
την οικογένεια του χωρίς να τον πάρουν είδηση οι αλβανοτσιάμηδες, καθότι ήταν
επικηρυγμένος και καταζητούμενος απο αυτούς και τους Ιταλούς, τους
επισκέφτηκε ένας κάτοικος της περιοχής, γνωστός για την συνεργασία του με
τους αλβανοτσιάμηδες, ήταν προδότης, (αυτός είχε προδώσει και τους Σενιτσιώτες
ότι είχαν όπλα, στους Ιταλούς και στους μουσουλμάνους συνεργάτες τους), και είδε
τον καταζητούμενο Χαράλαμπο. Ο προδότης αυτός, (που δεν θα αναφέρουμε το
όνομα του, διότι δεν φταίνε σε τίποτα οι απόγονοι του για κάτι που έπραξε τότε αυτός),
έφυγε και πήγε στο Μαργαρίτι και τον κατέδωσε, ότι ο επικηρυγμένος είναι εδώ
και πρόκειται να έλθει στα πρόθυρα του χωριού.... ελπίζοντας ότι ότι θα έπαιρνε
ένα μέρος (χρηματκό ποσόν) απο την επικήρυξη.

Την πληροφορία την έδωσε στον Ετσεβίτ Χούσα, ο οποίος ήταν αγάς και ένας απο
τους εγκληματίες της περιοχής. Έτσι λοιπόν οι μουσουλμάνοι σχεδίασαν την ενέδρα
για να πιάσουν ζωντανό τον Χαράλαμπο Σούλη. Ξεκίνησαν οι Χαράλαμπος Σούλης,
και ο πιστός φίλος του ο Τσιάβο Καρδάνης, με μια φοράδα για το Μαργαρίτι,
ακολουθώντας την  διαδρομή, απο το Λιβαδάρι, Ελευθέρι, Γερακάρι και πλησιάζουν
στον  οικισμό Κένταλι, που βρίσκετε λίγο πριν φτάσουν στο Μαργαρίτι.

Μετά την Κένταλι, είναι η εκκλησία της Παναγίας και πιο πέρα προς την κατεύθυνση
του Μαργαριτίου, δεξιά μεριά του δρόμου που οδηγεί προς το χωριό, υπάρχει ένα πηγάδι
στους πρόποδες σχεδόν του όρους. Ο Χαράλαμπος με τον Σταύρο, αφού πλησίασαν αρκετά
στο Μαργαρίτι, ο Σταύρος συνέχισε με την φοράδα για να πάρει την σύζυγο του Χαράλαμπου
με το ενός έτους κοριτσάκι τους την Ευτυχία, και ο Χαράλαμπος περίμενε εκεί, διότι εάν
πήγαινε μέσα στο χωριο θα τον αναγνώριζαν και .......
Όταν ο Σταύρος με την σύζυγο και το μικρό κοριτσάκι του Χαράλαμπου επέστρεφαν και
έρχονταν προς την πλευρά της Παναγίας, την τελευταία στιγμή οι αλβανοτσιάμηδες είχαν
πάρει την πληροφορία απο τον προδότη, ήρθαν απο την μεριά της Κένταλης, τρία άτομα,
(και όχι ένας όπως αναφέρει ο Φάνης Παπαδιαμάντης), και έστησαν καρτέρι μεταξύ του
σημείου που βρίσκετε η Παναγία, και το πηγάδι που προανέφερα. Από τους μουσουλμάνους,
μόνο ο ένας ήταν οπλισμένος με ένα όπλο (τσιφτέ). Οι Χαράλαμπος και Σταύρος δεν
οπλοφορούσαν για να μην δώσουν αφορμή σύλληψης. Ερχόμενοι οι έλληνες απο το
Μαργαρίτι με την σύζυγο έφιπτη και το κοριτσάκι αγκαλιά, και πλησιάζοντας στο πηγάδι,
πετιέται ο Τουρκαλβανός Ετσεβίτ Χούσιας με το όπλο προτεινόμενο και σημαδεύοντας προς
τους έλληνες τους προστάζει,  << Άλτ Ακίνητοι >>.

Ταυτόχρονα βγαίνουν και οι άλλοι δυο μουσουλμάνοι οι οποίοι είχαν κρυφτεί εκεί σε κάτι
θάμνους, περιχαρής και οι τρεις τους, ότι έχουν τον καταζητούμενο έλληνα στα χέρια τους.
Σίγουρος ο Ετσεβίτ Χούσας κατηφορίζει και πλησιάζει προς τους έλληνες λέγοντας
σαρκαστικά:
<<Τώρα Λιάμε δεν σε γλιτώνει τίποτα>>,και γυρνώντας προς τον Τσιάβο Καρδάνη, με
τον οποίο δεν ήθελαν να ανοίξουν (λογαριασμούς), διότι ήξεραν ότι και εάν τον σκότωναν,
δεν επρόκειτο να γλιτώσουν απο τους δικούς του, του είπαν: <<με εσένα δεν έχουμε τίποτε,
αυτόν θέλουμε>>, δείχνοντας τον Χαράλαμπο.
Τότε, η φοράδα, που ήταν έφιπτη η γυναίκα του Λιάμε, πλησίασε πολύ κοντά τον οπλισμένο,
και η σύζυγος του Χαράλαμπου έπεσε απάνω του, το μικρό κοριτσάκι βρέθηκε στο έδαφος
και στην αναπάντεχη αυτή στιγμή όρμησε ο Χαράλαμπος και του άρπαξε το όπλο που
εκείνη την στιγμή η κάνει του ήταν στραμμένη προς τα επάνω και  με ένα μαχαίρι που είχε,
τραυμάτισε τον οπλοφόρο. Ταυτόχρονα οι άλλοι δυο μουσουλμάνοι, όρμησαν κατά του
Χαράλαμπου για να βοηθήσουν τον ομόθρησκο τους, και τότε τους περιλαβαίνει ο Τσιάβο
Καρδάνης και τους τραυματίζει και τους δυο με έναν σουγιά μαυρομάνικο, (όπως ακριβώς
μου αφηγήθηκε ο Κωνσταντίνος Σούλης).

Αφού του έσπασαν το όπλο, οι τρεις μουσουλμάνοι κατατρομαγμένοι απο το χουνέρι που
έπαθαν, και αντικρίζοντας τους έλληνες εξαγριωμένους, παρακαλούσαν να μην τους
σκοτώσουν. (Επειδή εάν οι έλληνες τους σκότωναν, το κακό  θα γενικεύονταν, δηλαδή άλλοι
μουσουλμάνοι θα έπιαναν άλλους έλληνες να τους σκοτώσουν), ο Τσιάβο Καρδάνης και
ο Χαράλαμπος Σούλης τους είπαν:
<< πηγαίνετε τώρα στο χωριό να τους πείτε τα κατορθώματα σας>> !!! 

(Εκτός απο τον Κωνσταντίνο Σούλη, γιο του Χαράλαμπου, την πληροφορία, κατά την
στιγμή της συμπλοκής, για το ότι οι αλβανοτσιάμηδες  ήταν τρεις και όχι ένας, μας
την επιβεβαιώνει και ο Δημήτριος Κακούρης, ο οποίος ήταν σε αρκετά μεγάλη ηλικία
και θυμάται τα τραγικά αυτά γεγονότα). Στην συνέχεια οι έλληνες χωρίς χρονοτριβή
έφυγαν με κατεύθυνση την Σενίτσα (Ελευθέρι),
και ο Χαράλαμπος έφθασε στην Πάργα
με την οικογένεια του.

Εκεί όμως τον
περίμεναν άλλα βάσανα, χολωμένοι οι αλβανοτσιάμηδες για την αποτυχία
της απόπειρας
να δολοφονήσουν τον πρόεδρο του Μαργαριτίου, με διάφορες ανυπόστατες
συκοφαντίες,
ότι ήταν επικίνδυνος για τους Ιταλούς, κατάφεραν και έπεισαν τον Ιταλό
διοικητή της
Πάργας, ο οποίος τον συνέλαβε. Με την παρέμβαση των Παργίων Προκρίτων
και
ασφαλώς κάποιου χρηματικού ποσού, ο Ιταλός αξιωματικός, (ευαίσθητος στο αντίκρισμα
του χρήματος), τον απάλλαξε απο την κατηγορία προς το παρόν.
............................................................................................................


Εις τον συμπολεμιστήν μου Υπολοχαγό, Οπλαρχηγών
Σούλην Χαράλαμπον του Λουκά.

Ο Γενικός Αρχηγός των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών
ΖΕΡΒΑΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ

απονέμω το ΔΙΠΛΟΜΑ μετά χρυσού Μεταλλίου διά την
ενεργών συμμετοχήν του
εις τον Απελευθερωτικών Αγώνα 1942-1944
Εν....31-1-1944
Γενικός Αρχηγός των EOEA

 Αυτά γράφει στο δίπλομα που φέρει την υπογραφή του Ναπολέων Ζέρβα.
(αρχείο Σπυρίδωνα Σούλη).


timitiko-diploma-xar-soulh.jpg - 135.61 KB

Το Αρχηγείο Συμμαχικών Δυνάμεων Μέσης Ανατολής, που ένα παράρτημα του έδρευε
στην Κέρκυρα,έστειλε εκπροσώπους στην Λάκα Σουλίου και αναζητούσε διερμηνείς για
τις στρατιωτικές αποστολές. Εκεί τότε βρίσκονταν ο Χαράλαμπος Σούλης ενταγμένος
σε Αντάρτικη Ομάδα της περιοχής αυτής, και λόγο του ότι γνώριζε πολύ καλά την αγγλική,
γλώσσα καθότι στο παρελθόν ήταν στην Αμερική, επροτάθη απο τον Αρχηγό του.

Το Αρχηγείο Συμμαχικών Δυνάμεων τον παρέλαβε αμέσως. Η παραλαβη έγινε στο
Αλωνάκι της Αμμουδιάς, όπου βγήκε μυστικά ένα αγγλικό υποβρύχιο και μαζί με
ορισμένους επίλεκτους πολεμιστές της Ορεινής Ελλάδας, συμπεριελήφθη και ο
Μαργαριτιώτης Χαράλαμπος Σούλης, ο οποιος είχε διακριθεί για την ανδρεία του
και φυσικά ως γνώστης της αγγλικής γλώσσας.

Μαζί με τους Έλληνες Αγωνιστές μεταφέρθηκαν απο το μικρό λιμανάκι που έχει
στο Αλωνάκι. και ορισμένοι Τουρκαλβανοί, οι οποίοι είχαν διαπράξει δολοφονίες
Ελλήνων στην περιοχή μας, και διεκπεραιώθηκαν στην Κέρκυρα. Οι αιχμάλωτοι
δοσίλογοι Τουρκαλβανοί εκτελέστηκαν στο φρούριο της Κέρκυρας με συνοπτικές
διαδικασίες. Ο Χαράλαμπος Σούλης συμμετέχων στην νέα του αποστολή για τις
ανάγκες του Στρατηγείου Συμμαχικών Δυνάμεων έλαβε μέρος σε πλήθος αποστολών
σε διάφορα μέρει της Ελλάδας. Αυτήν την πληροφορία μας την δίνει ο γιος του
Χαράλαμπου ο Κωνσταντίνος, ο εγγονός του Σπύρος, και  επίσης, ένας φίλος μου
ογδοντάρης Κερκυραίος, ο Γεράσιμος Μεταλλινός, (αδελφός του εκλιπόντος σήμερα
Μεθοδίου Μεταλλινού Αρχιμανδρίτου της Μονής Πλατυτέρας της Κέρκυρας).

Μια ακόμη αφήγηση του Κωνσταντίνου Σούλη μας αναφέρει ότι το ίδιο διάστημα,
οι Γερμανοί είχαν συλλάβει τον  αδελφό του τον Αντώνη, ο οποίος ήταν, δεν ήταν,
15 χρόνων, και με  παρακλήσεις και την παρέμβαση του πατέρα του Χαράλαμπου,
προς τους Γερμανούς, τους έλεγε : είναι (πίκολο πίκολο), εννοώντας είναι μικρός
τον οποίο άφησαν ελεύθερο.

(Άποψη απο το εκκλησάκι της Παναγίας κοντά στο οικισμό Κένταλι του Μαργαριτίου.
Εδώ είχαν στήσει την ενέδρα οι αλβανοτσιάμηδες, κατά του Προέδρου του Μαργαριτίου
Χαράλαμπου Σούλη. Πίσω διακρίνονται τα σπίτια όπου ένας απο τους δράστες έμενε.
Στην εκκλησία αυτή η οποία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει
στις 15 Αυγούστου, βρίσκετε και το παλιό κοιμητήριο του Μαργαριτίου. Εδώ   έχει
ενταφιαστεί ο Λουκάς Σούλης, καθότι την εποχή αυτή που απεβίωσε ήταν το μοναδικό
χριστιανικό νεκροταφείο στο Μαργαρίτι. (Για όσους πιστεύουν, η Παναγία της Κένταλης
έκανε το θαύμα της και έσωσε τον Χαράλαμπο Σούλη....)

Φωτό-Αρχείο-Θωμάς Στ.Γκίνης).

scan036 kopie.jpg - 86.76 KB

Στην συνέντευξη που παραχώρησε ο Φάνης Παπαδιαμάντης στον Χρ. Ευαγγέλου
στις 19-09-2013, αναφέρεται και στον φιλότιμο χαρακτήρα που είχε ο Χαράλαμπος
Σούλης....
ότι είχε βαπτίσει πάρα πολλά παιδιά στο Μαργαρίτι και στα χριστιανικά
χωριά της
περιοχής μας...ότι διέθετε τα πάντα για τους έχοντες ανάγκη και δεν
κρατούσε τίποτε
για τον εαυτό του...
<<Ήταν υπέρ του φτωχού πάντα, άδειαζε την τσέπη του ανάποδα και τα έδινε στον
κόσμο. Ήταν τίμιος και καθαρός ανθρωπος....Δεν φαντάζεσαι....>>


Μετά την κατοχή ο Χαράλαμπος Σούλης επανεκλέγεται πρόεδρος του Μαργαριτίου,
μέχρι το 1956. Το 1948 είχε με κάποιον συνεταίρο του, εστιατόριο στην Ηγουμενίτσα
για κάποιο διάστημα, το οποίο αργότερα, γερασμένος πια, το παράτησε. Από το
Μαργαρίτι έφυγε κάπου στα 1955-1960, και το σπίτι του ήταν κοντά στο σημείο που
είναι το Μουσείο σήμερα, το οποίο το πούλησε καθώς και κάποια κτήματα, (σύμφωνα
πάντα με τις αφηγήσεις του Φάνη Παπαδιαμάντη), και εγκαταστάθηκε αρχικά στην
Κέρκυρα και μετέπειτα στην Ηγουμενίτσα και απεβίωσε εκεί, το 1963 όπου και ετάφη.

(Η φωτογραφία κάτω, απεικονίζει το Διοικητήριο του Μαργαριτίου στην εποχή του 1937.
Δεν έχουμε τα ονόματα για όλους τους κυρίους που ποζάρουν, ο Ιερέας ειναι ο Παπαβα-
γγέλης Χριστίδης και δίπλα του με το κουστούμι και την γραβατα είναι 
ο Χαράλαμπος
Σούλης, ο οποίος ήταν πρόεδρος της Κοινότητας αυτή την περίοδο).


marg-arxhgeio-ginis.jpg - 187.46 KB


Απόγονοι του Μαργαριτιώτη Χαράλαμπου Σούλη:

Η οικογένεια του Χαράλαμπου Σούλη αποτελείτο απο έξι παιδιά ήτοι: τους Οδυσσέα,
Αντώνη, Ευτυχία, Κωνσταντίνο, Λουκά και Σπύρο. Ο Αντώνης, και ο Κώστας
κατοικούν στην Κέρκυρα, καθώς και ο εκλιπών σήμερα Λουκάς διέμενε εκεί. και
η Ευτυχία στην Πάτρα.
Ο ένας γιος του Χαράλαμπου Σούλη ο Σπύρος, τον οποίο
γνώρισα στο Μαργαρίτι το
καλοκαίρι του 2011, ήταν για πολλά χρόνια μετανάστης
στην Αμερική, εστιάτορας,
και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, έμενε στην Ηγουμενίτσα.
Ερχόταν τακτικά στο
Μαργαρίτι και τον συνάντησα στον πλάτανο, όπου συζητήσαμε για
αρκετή ώρα για
πολλά θέματα!!! Ο Οδυσσέας απεβίωσε το 1947, ο Λουκάς απεβίωσε
στις 11-9- 2011
και ο Σπύρος τον Ιούνιο του 2013 στην Ηγουμενίτσα, σε ηλικία 64,
 ή, 65 ετων.

<<Τον Αύγουστο του 2011 βρισκόμουν στο Μαργαρίτι για διακοπές. Κατέβηκα στην
κάτω
πλατεία στον Πλάτανο για καφέ και ουζάκι όπου θα συναντούσα τους φίλους
και άλλους
συμπατριώτες που είχα καιρό να τους δω. Κάποια στιγμή ήρθε ένας κύριος
γύρο στα
60 χρόνων και κάθισε  δίπλα πίνοντας τον καφέ του. Μου έκανε εντύπωση που
τους κοιτούσε όλους σαν παλιούς γνωστούς, αλλά δεν συνομιλούσε με κανέναν.
Εγώ απο περιέργεια τον ρώτησα απο που είναι, και μου απαντάει απο το Μαργαρίτι...
Τότε ήταν που ξαφνιάστηκα περισσότερο αναρωτώμενος γιατί δεν μιλάει με κάποιους,
και τον ρώτησα πως λέγεται. Μου απάντησε ότι είναι ο Σπύρος Σούλης, αλλά μένει στην

Ηγουμενίτσα και ότι έλειπε πολλά χρόνια στην Αμερική. Με μεγαλύτερη περιέργεια
και ενδιαφέρον τον ρώτησα εάν γνώριζε τον Λιάμε Σούλη που παλιά είχαμε πρόεδρο
στο Μαργαρίτι, και μου απάντησε χαμογελώντας ότι ....ήταν ο πατέρας μου....

Τότε τον κάλεσα στο τραπέζι μου, (καθόμασταν στην ταβέρνα  του Κώστα
Σούρλα στον Πλάτανο ). Ένιωσα άσχημα  που τον είδα να κάθεται μόνος του,
παρότι εκεί ήταν αρκετοί συμπατριώτες μας.
Τελικά κουβεντιάσαμε με τον εκλιπών
σήμερα Σπύρο, πάνω απο δυο ώρες και φάνηκε ότι χάρηκε η παρέα που του έκανα.
Μου μίλησε για την διαδρομή του που είχε κάνει απο το Μαργαρίτι μέχρι την Αμερική
όπου για πάνω απο 40 χρόνια βρίσκονταν εκεί ασχολούμενος με εστιατόρια και ότι
πήγαινε πάρα πολύ καλά η δουλειά του.


Είχε παλαιότερα 6 μαγαζιά τα οποία τα πούλησε. Γενικά μου έδωσε να καταλάβω
ότι πέρασαν πολλά λεφτά απο τα χέρια του, αλλά έκανε
όμως και την ζωή του!!!
Μου μίλησε και για τα παλιά χρόνια στο Μαργαρίτι, γνώριζε τον αδελφό μου τον
Γιάννη διότι όπως μου είπε ήταν σχεδόν συνομήλικοι. Φεύγοντας μου είπε: θα ξανάρθω
στο χωριό που μεγάλωσα και ελπίζω να τα ξαναπούμε. Του απάντησα ευχαρίστως, αλλά
δεν ξέρω αν θα συναντηθούμε διότι πηγαινοέρχομαι Μαργαρίτι-Κέρκυρα. Το καλοκαίρι
του 2012 δεν τον συνάντησα, το 2013 δεν τον είδα στο χωριό και ρώτησα, εάν εξακολουθεί
να έρχεται. Μου απάντησαν ότι απεβίωσε πριν 40 μέρες!!! Ήταν άρρωστος και χάθηκε στα
μέσα Ιουνίου του 2013. Λυπήθηκα που δεν τον ξαναείδα!!!
Μου είχε πει ότι έχει συγγενής
στην Κέρκυρα και ότι αν έρθει στο Νησί,
θα με επισκεφθεί καθότι τον κάλεσα>>.

.........................................................................................................................................


Δίπλωμα με αναμνηστικό μετάλλιον Εθνικής Αντίστασης απονεμηθέν το 1954.
Μια ακόμη τιμητική διάκριση για τον Μαργαριτιώτη Χαράλαμπο Σούλη.

(Αρχείο Σπυρίδωνα Σούλη)

metalio-xar-soulh.jpg - 118.04 KB

 


















Σπυρίδων Κων. Σούλης.
Ο Δικηγόρος κ.Σπυρίδωνας Σούλης, εγγονός του αείμνηστου Χαράλαμπου Σούλη,
επικοινώνησε
μαζί μου, και αφού με ευχαρίστησε για το αφιέρωμα στον Παππού του,
μου έδωσε σημαντικότατα
ιστορικά στοιχεια για τον Προπάππο του Λουκά και τον
παππού του Χαράλαμπο.
Μου έστειλε επίσης  και τρεις τιμητικές διακρίσεις που
έκανε η Πατρίδα για τον αγωνιστή της
Ελευθερίας Χαράλαμπο Σούλη,
τα οποία σας παρουσιάζω.

Είμαι βέβαιος πως ο ιστορικός του μέλλοντος, θα αξιοποιήσει όλα αυτά τα πολύτιμα
ιστορικά
ντοκουμέντα, τα οποία είναι ιστορικά κειμήλια που εξιστορούν άγνωστες
πτυχές της
Θεσπρωτικής Ιστορίας και ιδιαίτερα του Μαργαριτίου,και οι αγώνες κατά
των Ιταλογερμανών και των αλβανοτσιάμηδων συνεργατών τους, που έκανε ο
αείμνηστος Χαράλαμπος Σούλης, ο πρώτος Έλληνας Πρόεδρος του Μαργαριτίου μετά
την απελευθέρωση του 1913, στον βωμό της Ελευθερίας για την πατρίδα και
την γενέτειρα του κωμόπολη του Μαργαριτίου.

Επιστολή 1η:

<<Αγαπητέ κ. Γκίνη,

 βαθιά συγκινημένος από το αφιέρωμα στον παππού μου Χαράλαμπο Σούλη,
ενημερώνω πως έχω εις χείρας μου:
α) πιστοποιητικό υπηρεσιών του αρχηγείου συμμαχικών δυνάμεων

Μέσης Ανατολής προς τον Χαράλαμπο Σούλη για την περίοδο Ιούλιος 1943
μέχρι Ιανουάριο 1945 ως ενός εκ των συντελεστών απελευθέρωσης της ευρώπης,
β) δίπλωμα των Ε.Ο.Ε.Α με υπογραφή γεν. αρχηγού Ζέρβα προς τον
Ανθυπολοχαγόν και Οπλαρχηγόν Χαράλαμπο Σoύλη του Λουκά

για τις υπηρεσίες του και
γ) Δίπλωμα με αναμνηστικό μετάλλιον Εθνικής Αντίστασης απονεμηθέν

το 1954. Αντίγραφα αυτών θα σας αποστείλω δια του
πατρός μου Κων/νου Σούλη κατοίκου Κερκύρας.

 Με τις θερμότατατες ευχαριστίες για το έργο σας.

Σπυρίδων Κ. Σούλης

Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο>>.

Επιστολή 2η:

<<Αγαπητέ κ. Θωμά Γκίνη,

 Ευχαριστώ από καρδιάς για την ανταπόκρισή σας στην επιστολή μου,
κυρίως όμως ευχαριστώ και σας συγχαίρω για το έργο που με συνέπεια,
επιμονή και αγάπη επιτελείτε.
Η ιστορία, ως ζωντανή μνήμη, είναι η μόνη οδός αληθούς ελευθερίας.
Προς τούτο, το έργο σας είναι η συνέχεια της προφορικής παράδοσης,
που σε χαλεπούς καιρούς διαφύλαξε, διέσωσε, ενδυνάμωσε και
παρέδωσε την ιστορική συνέχεια της πατρίδος μας, την πίστη,
τις διδαχές, το παράδειγμα. Εύχομαι ολόψυχα άξιους μιμητές να
«γεννήσετε» και είμαι απόλυτα βέβαιος γι’ αυτό, γιατί ο σπόρος
είναι υγιής και το έδαφος πλέον γόνιμο.

Θα είμαι ευτυχής να σας συναντήσω το καλοκαίρι στην Κέρκυρα,
όπου συνήθως μεταβαίνω πριν την εορτή της Παναγίας.

Αποστέλλω συνημμένως του παρόντος και φωτογραφίες των
τιμητικών διπλωμάτων του παππού Χαράλαμπου (Λιάμε).
Επελέγη ως βέλτιστη λύση η μέθοδος της φωτογράφισης των
διπλωμάτων, καθότι αφενός τα διατηρώ σε κάδρα αφ’ ετέρου
η φωτοτυπία με το χρόνο χάνεται. Στο πιστοποιητικό του
αρχηγείου Μ. Ανατολής το οναματεπώνυμο του παππού
Χαράλαμπου διακρίνεται με μεγεθυντικό φακό στην αγγλική.

Παραθέττω και μερικά συμπληρωματικά στοιχεία σχετικώς με
το αφιέρωμα που αναρτήσατε στην ιστοσελίδα,
που ίσως φανούν χρήσιμα:

  • Ο παππούς Χαράλαμπος γεννήθηκε το 1900 στο Μαργαρίτι και
    απεβίωσε το 1963, ετών 63 στην Ηγουμενίτσα, όπου και το
    μνήμα του. Μέχρι και τον θάνατό του, σύμφωνα με τις διηγήσεις
    του πατρός μου, τα κατάγματα στα πλευρά εκ του
    παρ’ ολίγον θανάσιμου ξυλοδαρμού του, δεν είχαν αποκατασταθεί
    εντελώς και παντα υπέφερε σε τακτά διαστήματα από πόνους.

  • Η αδελφή του Χαράλαμπου ήταν η Φρόσω Σούλη του Λουκά,
    η οποία παντρεύτηκε τον Ντίνο (Κων/νο) Αρβανιτάκη από
    την Πάργα. Ο πρό-πάππος Λουκάς, λόγω δυσμενούς
    γνώμης που είχε για τους Παργινούς, μέχρι και πρίν τον γάμο
    προσπαθούσε να την μεταπείσει, και στην συνέχεια ουδέποτε
    επεσκέφθη στην Πάργα την θυγατέρα του, αλλά την συναντούσε
    έξω από τα όρια της Πάργας. Ο γαμβρός όμως απεδείχθη
    για τον Λουκά φωτεινή εξαίρεση στην άποψή του για τους
    Παργινούς. Καλός και τίμιος οικογενιάρχης.

  • Η σύζυγος του πρό-πάππου Λουκά ήταν η Ζωϊτσα. Είχαν
    μεταναστεύσει στο Μαργαρίτι από το Λάμποβο ( γενέθλια γη
    των αδελφών Ζάππα) της Βορείου Ηπείρου. Στην Αμερική
    μετέβη το 1924 ως προκύπτει από τα αμερικάνικα αρχεία
    του Ellis Island.

  • Η σύζυγος του Χαράλαμπου Σούλη ονομάζετο Αθηνά το γένος
    Αθανασοπούλου από την Παραμυθιά.

  • Ο πρωτότοκος υιός του Λιάμε, Οδυσσέας, είχε «βγει» και αυτός
    στο βουνό (αρχηγείο Λάκκας Σουλίου) σε ηλικία δέκα έξι (16)
    ετών, απεβίωσε αμέσως μετά την απελευθέρωση το 1945
    στο νοσοκομείο Σωτηρία στην Αθήνα από φυματίωση, που είχε
    «εισπράξει» από τις κακουχίες, σε ηλικία 19 ετών.
    Ήταν αυτός που έφερε από την Ελεύθερη Ορεινή Ελλάδα
    την πρώτη βοήθεια σε τρόφιμα στην οικογένεια που είχε
    καταφύγει στην Πάργα, και στο Σούλι είχε μεταφέρει και τον
    Αντώνη, ως το δεύτερο μεγαλύτερο παιδί, για να τον προφυλάξει
    από τον κίνδυνο των αλβανοτσιάμηδων, ιταλών
    και εν συνεχεία γερμανών.

  • Η ενέδρα που είχε στήσει ο τουρκαλβανοτσιάμης ονόματι
    Τσαβίτ, στον παππού Χαράλαμπο, προκειμένου να
    εισπράξει μόνος την επικήρυξη, καθότι ο Χαράλαμπος
    ήταν επικηρυγμένος, έλαβε χώρα
    έξω από την Παναγιά Μαργαριτίου. Τον παππού βοήθησε
    ο πιστός φίλος Τσάβος Καρδάνης. Υπήρξε και άλλος
    «φίλος», ο οποίος όταν ο παππούς Λιάμε έφυγε από το
    Ελευθέρι με σκοπό να παραλάβει την γυναίκα και την ανήλικη
    θυγατέρα του από το Μαργαρίτι, δεν συνόδευσε τον παππού
    και τον Τσάβο, αλλά έσπευσε στο Μαργαρίτι και ειδοποίησε
    τον Τσαβίτ, προφανώς για να λάβει μερτικό από τα γρόσια.
    Δεν κρίνω σκόπιμο να αναφέρω τα στοιχεία του προσκυνημένου,
    γιατί οι απόγονοί του δεν πρέπει να στιγματιστούν για κάτι
    στο οποίο δεν φέρουν ευθύνη. Ας μείνουμε στο ότι
    εκπροσώπησε την αρνητική πλευρά του έλληνα.

  • Λόγω της γνώσεως της αγγλικής γλώσσας εκ της μετνάστευσής
    του στην Αμερική, ο παππούς Χαράλαμπος χρησιμοποιήθηκε και
    ως διερμηνέας στην αγγιλική αποστολή στην Λάκκα Σουλίου και αλλού.

  • Ο οπλαρχηγός Βασίλης Μπαλούμης ήταν φίλος του παππού
    Χαράλαμπου και του είχε γνωρίσει την πρόθεση και τον τρόπο
    απαλλαγής του τόπου από τον αδίστακτο τουρκαλβανό Γιασίν.
    Ο πατέρας μου, ηλικίας τότε οκτώ (8) ετών ακόμη
    θυμάται το δέος που του προκαλούσε ο καπετάνιος Μπαλούμης.

  • Στο ημερολόγιο τού Γεώργιου Αριστείδου Ρωμανού, που εξεδόθη
    σε βιβλίο με τίτλο «Μια αθηναϊκή βεγγέρα του 1944»
    εκδόσεις ποταμός, με την μέγιστη βοήθεια του υιού του
    Αριστείδη που έχει και το αυθεντικό ημερολόγιο του πατρός του,
    αναφέρονται αρκετά ονόματα αγωνιστών ανταρτών της Ελεύθερης
    Ορεινής Ελλάδος, μεταξύ των οποίων και ένας Σούλης,
    ως γέρων οπλαρχηγός που έλαβε μέρος στις μάχες
    Οκτ. – Νοεμβρ. 1943. Δεν είναι δυνατόν να διασταυρωθεί
    εάν πρόκειται για τον παππού, ως όνομα αναφέρεται με
    ερωτηματικό Θεόδωρος. Επίσης Σούληδες αναφέρονται
    στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Αγία Αναστασία, κοντά
    στη Δωδώνη, την οποία πυρπόλυσαν οι Γερμανοί τον Ιούλιο
    του ’43. Στο ίδιο βιβλίο αναφέρεται ο φίλος του παππού
    Σπύρος Μεσσαλάς, λοχαγός, αργότερα ταγματάρχης Στρατολογίας
    Ηγουμενίτσας, ο οποίος όταν συναντιόταν με τον παππού
    στην Ηγουμενίτσα, σύμφωνα με τις διηγήσεις του πατρός
    μου Κων/νου, αμφότεροι εν είδει αυτοσαρκασμού και αστεϊσμού,
    «φασκέλωναν» ο ένας τον άλλο για την άψογη και τιμία στάση
    που κράτησαν στην Ελεύθερη Ορεινή Ελλάδα, σε αντίθεση με
    μερικούς άλλους που είχαν πλουτίσει... από την αγγλική
    βοήθεια σε λίρες, που προορίζοντο για την αμοιβή των ανταρτών
    – μία λίρα έκαστος τον μήνα. Ο αυτοσαρκασμός ήταν προς
    ψυχαγωγία και δεν έκρυπτε την όποια πικρία. Το γεγονός αυτό
    βεβαιούται από την απάντηση που έδιδε ο παππούς στα
    τέκνα του, όταν κάποιοι εξ αυτών παρεπονέθησαν λέγοντας
    « πατέρα, θα μας αφήσεις φτωχούς» και ο Χαράλαμπος
    απάντησε «φτωχούς, πλην τιμίους».

 Αγαπητέ κ. Θωμά,

η τελευταία αυτή φράση του παππού Χαράλαμπου είναι ο
μέγιστος θησαυρός για τους απογόνους του και πάντοτε αισθανόμουν
πλούσιος για την «κληρονομιά» του. Αποτελεί θησαυρό άφθαρτο,
ο οποίος δεν δύναται να κλαπεί.

Σχετικά με εμέ, είμαι παντρεμένος, πατέρας τριών τέκνων
(δύο αρρένων και μίας θυγατέρας) ετών 26, 23 και 15 αντίστοιχα.
Ο πρωτότοκος είναι πτυχιούχος πολιτικών επιστημών του
Καποδιστριακού Παν/μίου, με μεταπτυχιακό στις Διεθνείς
σχέσεις και Στρατηγική του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
ασχολούμενος με τις ελληνορωσικές σχέσεις, ο δεύτερος
Ανθυποσμηναγός, ιτπάμενος στην Πολεμική Αεροπορία
και η τρίτη θα δούμε τι θα πράξει...

Αυτά προς το παρόν. Αν κρίνετε ότι τα παραπάνω σας είναι
χρήσιμα, δύνασθε να τα εντάξετε στο έργο σας όσα κρίνετε.

Να σας έχει ο Θεός πάντα καλά, να σας δίδει υγεία, δύναμη και
έμπνευση στο έργο σας. Έναντι του θράσους των τσάμηδων
η μνήμη είναι το ισχυρότερο όπλο, το οποίο εάν χρειαστεί
θα γεννήσει και νεόυς καπετάνιους

Να χαίρεστε τους αγαπημένους σας και αυτοί εσάς.

Με σεβασμό και αγάπη.

Σπυρίδων Κ. Σούλης>>.

(Στην φωτογραφία κάτω, απεικονίζεται ο Δικηγόρος Σπυρίδων Σούλης με τον πατέρα του
Κωνσταντίνο. Η φωτογραφία είναι βγαλμένη στη Σχολή Ικάρων της Ελληνικής Πολεμικής
Αεροπορίας όπου ο γιός του Σπύρου σπουδάζει ιπτάμενος Πιλότος).


sulhs-Spuros-kld.jpg - 81.97 KB


Με αυτές τις εξαιρετικές τιμητικές διακρίσεις που αποτελούν ύψιστη τιμή για
τον αείμνηστο Μαργαριτιώτη Χαράλαμπο Σούλη,  τον τίμησε η πατρίδα μας.
Ελάχιστοι  Μαργαριτιώτες γνώριζαν της θυσίες και τους αγώνες που
πρόσφερε ο Πρόεδρος του Μαργαριτίου στα μαρτυρικά χρόνια της
τρισυπόστατης κατοχής, διότι δεν προβλήθηκαν όσο θα έπρεπε.

Εμείς οι Μαργαριτιώτες έχουμε χρέος να τιμήσουμε τον πρώτο Έλληνα
Πρόεδρο του Μαργαριτίου, για τους απελευθερωτικούς αγώνες που
πρόσφερε στην γενέτειρα του, έχουμε χρέος, να δείξουμε στις νεότερες
γενιές την ιστορία του τόπου μας. .

Για τον λόγο αυτό, προτείνω σε όλους τους συμπατριώτες μας, σε πολιτιστικούς
συλλόγους και Αδελφότητες της περιοχής μας, και στο Διοικητικό
Συμβούλιο
της Δημοτικής Ενότητας Μαργαριτίου, να διοργανώσουμε μια ημερίδα,

αφιερωμένη στο πρόσωπο του Χαράλαμπου Σούλη, στην οποία θα καλεστούν
να
μιλήσουν οι παλαιότεροι συμπατριώτες μας, και οι συγγενείς του,
και να τιμήσουμε τον Χαράλαμπο Σούλη, που αγωνίστηκε με πάθος και
αγάπη για την Ελευθερία της γενέτειρας του, το πολύπαθο Μαργαρίτι. .


ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΡ. ΣΟΥΛΗΣ

kostas-soulhs.jpg - 86.09 KB

Ο Κώστας είναι το τέταρτο απο τα έξι παιδιά του Χαράλαμπου και της Αθηνάς
Σούλη. Γεννήθηκε το 1934 στο Μαργαρίτι και τα πρώτα γράμματα τα έμαθε
στο παλιό δημοτικό σχολειό του Μαργαριτίου, το οποίο βρίσκονταν κοντά στις
βρύσες Μπάγιος, που σήμερα έχει κτιστεί το Λύκειο Μαργαριτίου.
Μεγάλωσε στο Μαργαρίτι και έμεναν σε ένα σπίτι το οποίο ήταν εκεί που
σήμερα βρίσκετε το Μουσείο Μαργαριτίου. Ο Κώστας το 1965, έφυγε απο
το Μαργαρίτι, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και εγκαταστάθηκε
στην Ηγουμενίτσα για λίγο και μετέπειτα μετοίκησαν στην Κέρκυρα, μαζί με
τα αδέλφια του Αντώνη και Λουκά.

Για τις ανάγκες της παρούσας εργασίας, επικοινωνήσαμε αρκετές φορές
τηλεφωνικά και μου έδωσε πάρα πολλές σημαντικές πληροφορίες για τους
προγόνους του.
Όταν πρωτοεπικοινονήσαμε και του εξήγησα τον λόγο της
επικοινωνίας, και αφού του είπα ποιός είμαι, η εγκαρδιότητα και η προθυμία που
έδειξε στην συνομιλία μας, ήταν αφάνταστα χαρούμενη και φιλικότατη. Παρά την
μεγάλη ηλικία του και κάποια προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, η χαρά του
ήταν έκδηλη σε
κάθε συνομιλία μας και μου μιλούσε σαν να γνωριζόμασταν απο
χρόνια.
Μου μίλησε για τα ταξίδια του παππού του, και του πατέρα του που έκαναν
στην Αμερική,  την δεκαετία του 1920, που όταν επέστρεφαν με τις οικονομίες
που με πολύ κόπο είχαν αποκτήσει, αγόραζαν κτήματα και σπίτι στο Μαργαρίτι,
τα οποία όπως μελαγχολικά μου είπε:
<<....πήγαν όλα χαμένα, όσα είχαμε, αλλά με

την βοήθεια του Θεού, καταφέραμε να μείνουμε όρθιοι....>>.

Μου εξιστόρησε την δύσκολη ζωή που αντιμετώπισε η οικογένεια του στο
Μαργαρίτι, καθότι ο πατέρας του Χαράλαμπος ήταν επικηρυγμένος απο τους
αλβανοτσιάμηδες, την αναγκαστική προσφυγιά που έκανε η οικογένεια του διότι
κινδύνευαν στο Μαργαρίτι, για τον σεβασμό που είχε για τον Βασίλη Μπαλούμη,
ο οποίος ήταν συνοδοιπόρος στους αγώνες μαζί με τον πατέρα του Χαράλαμπο, για
την ενέδρα δολοφονίας που δέχθηκε ο πατέρας του στην Παναγία, την οποία θυμάται
πολύ καλά, για τον τάφο του παππού του Λουκά που βρίσκετε στην Παναγία,
(μπαίνοντας μέσα στο κοιμητήριο, αμέσως αριστερά), για τις μετακινήσεις των
συνόρων στα κτήματα τους που έκαναν οι αλβανοτσιάμηδες, κλέβοντας τους μέρος
και ελαιόδενδρα, και πολλά άλλα δεινά που πέρασε η οικογένεια του στην περίοδο
της κατοχής, για το βουστάσιο που είχε ο πατέρας του στο Μαργαρίτι με αγελάδες
φερμένες
απο την Ολλανδία εκείνη την περίοδο, για τον αλευρόμυλο που διατηρούσε
η οικογένεια τους στο Μαργαρίτι, για το εστιατόριο που είχαν στην Ηγουμενίτσα με
κάποιον Μπότση συνεταίρο, για άλλο ένα μαγαζί που είχαν στην Πρέβεζα και
πρόσθεσε πολλές φορές:

<< τόσος αγώνας και ιδρώτας και τελικά φύγαμε απο τον τόπο που μεγαλώσαμε >>.

Μου μίλησε για τον φίλο του πατέρα του τον Τσιάβο Καρδάνη, οποίος τον έσωσε

στην ενέδρα των αλβανοτσιάμηδων, περιγράφοντας με λεπτομέρειες την συμπλοκή
που τότε επακολούθησε, την οποία έχω προαναφέρει. Σε κάθε συνομιλία μας,
η χαρά του είναι απερίγραπτη και ο τρόπος που σου μιλάει,
νιώθεις την
εγκαρδιότητα και την νοσταλγία ενός παλιού Μαργαριτιώτη.

Σήμερα ο Κώστας, εγκατεστημένος στην Κέρκυρα απο το 1965, στα 81 του
χρόνια, χαίρεται
την οικογένεια του, προσπαθώντας να ξεπεράσει τα
προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούν.
Με ρώτησε για το πως είναι σήμερα
το Μαργαρίτι, το οποίο έχει πάρα πολλά χρόνια να επισκεφθεί,
εκφράζοντας
την σφοδρή επιθυμία του να περπατήσει στα σοκάκια που έπαιζε μικρός, και

να αντικρίσει ξανά το μικρό εκκλησάκι της Παναγίας, για να ξανανάψει
το καντήλι στον τάφο του παππού του...

Σε ευχαριστούμε Κώστα για τα πολύτιμα ιστορικά γεγονότα που έζησες και
μας τα μετέφερες, σώζοντας έτσι έτσι μεγάλο κομμάτι απο την ιστορία

του χωριού που γεννήθηκες και μεγάλωσες.


ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΧΑΡ. ΣΟΥΛΗΣ
 
antonis-soulhs.jpg - 54.00 KB

Αντώνιος Σούλης, ο δεύτερος γιός του Χαράλαμπου. Στην διάρκεια της κατοχής,
παρά
την νεαρή ηλικία του, τον έπιασαν οι Γερμανοί αιχμάλωτο. Αφέθηκε
ελεύθερος,
μετά απο παρέμβαση των Παργίων και του πατέρα του Χαράλαμπου.
Ο Αντώνης μένει στην Κέρκυρα και σήμερα είναι 84 ετών, γεννήθηκε στο
Μαργαρίτι το έτος 1930. Η φωτογραφία προέρχεται απο την οικογένεια του,
και είναι προγενέστερης εποχής.

(Λίγες ημέρες μετά την ανάρτηση της παρούσας εργασίας, με πληροφόρησαν
ότι ο Αντώνιος Σούλης, απεβίωσε στην Κέρκυρα στις 16-2-του 2014).
Περισσότερα στοιχεία δεν έχουμε για τον Αντώνη Σούλη προς το παρόν.

 

kostas-spuros-soulhs.jpg - 112.35 KB























Στην φωτογραφία, απεικονίζεται ο Κωνσταντίνος Σούλης με τα γυαλιά, με τον
αδελφό του Σπύρο, ο οποίος έμενε στην Ηγουμενίτσα και απεβίωσε τον
Ιούνιο του 2013.
(Φωτό απο το οικογενειακό αρχείο του K. Σούλη).

ΛΟΥΚΑΣ ΧΑΡ. ΣΟΥΛΗΣ

loukas-xar-soulhs.jpg - 74.67 KB




















Φωτογραφία απο το οικογενειακό αρχείο του K. Σούλη, εδώ απεικονίζεται
ο πέμπτος 
γιός του Χαράλαμπου και της Αθηνάς Σούλη, και εγγονός του
Λουκά που είχε μεταναστεύσει απο το Μαργαρίτι στην Αμερική, 
εγκατεστημένος και αυτός στην Κέρκυρα.
Ο Λουκάς απεβίωσε στις 11-9- 2002. 



freation-ginis-margarition.jpg - 180.85 KB

Η επάνω πλατεία στο Μαργαρίτι, με το πηγάδι στην αγορά και το λαδοφάναρο,
(Φωτό Σπύρου Μελεντζή), την εποχή που πρόεδρος στο Μαργαρίτι ήταν ο
Χαράλαμπος Σούλης. Για περισσότερες παλιές φωτογραφίες του Μαργαριτίου,
δείτε στην Κατηγορία
Παλιές Φωτογραφίες, όπου απεικονίζονται αρκετοί
Μαργαριτιώτες της εποχής αυτής.

Εκεί πιθανόν να εμφανίζεται κάπου και ο Χαράλαμπος Σούλης.


ΠΗΓΕΣ:
Τις πληροφορίες για την εργασία αυτή, τις έχω απο τον Μαργαριτιώτη Φάνη
Παπαδιαμάντη τις οποίες μου έστειλαν μέσο της κοινότητας Μαργαριτίου,
στις 22-10-2013.

Ευχαριστούμε τον συμπατριώτη μας Φάνη, για τις πληροφορίες που μας
έδωσε τις οποίες γνωρίζει πολύ καλά καθότι είναι κοντινός συγγενής με τον
αείμνηστο Χαράλαμπο Σούλη.
Η φωτογραφία που απεικονίζει τον Χαράλαμπο Σούλη με την πεθερά του,
(η οποία ήταν θεία του Φάνη Παπαδιαμάντη), είναι απο την εφημερίδα Τα
Νέα Του Μαργαριτίου, αρ. φιλ. 241 σελ 4. Στο ίδιο φίλο δημοσιεύεται και η
συνέντευξη που έδωσε ο Φάνης Παπαδιαμάντης στα Νέα του Μαργαριτίου
στις 19-9-2013.

Σημαντικότατα στοιχεία στην εργασία μας αυτή, για την τρομοκρατία που ασκούσαν
οι αλβανοτσιάμηδες στην περιοχή Μαργαριτίου, και γενικότερα στην Θεσπρωτία,
(όπου ζητούσαν απο τους προέδρους κοινοτήτων να κάνουν δήλωση ότι
αποδέχονται την προσάρτηση της περιοχής τους στην Αλβανία, διαφορετικά
απειλούνταν με θάνατο, όπως στην περίπτωση του Μαργαριτιώτη
Χαράλαμπου Σούλη, και η θριαμβευτική υποδοχή που επιφύλαξαν οι
αλβανοτσιαμηδες του Μαργαριτίου στους Ιταλούς και μετέπειτα στους
Γερμανούς, αναρτώντας πανό στο Μαργαρίτι με σύνθημα

ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ - ΒΕΡΟΛΙΝΟ - ΡΩΜΗ.....στις 6 του Μαη 1941 στην πλατεία),
αναδημοσιεύουμε απο το βιβλίο της κ. Ελευθερίας Μαντά,
(ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΤΣΑΜΗΔΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ 1913-2000
σελ. απο 135 έως και 138.
(Στο ίδιο βιβλίο γίνετε λόγος για πλήθος αναφορών της
Υποδιοικήσεως Χωροφυλακής Μαργαριτίου προς διάφορες Υπηρεσίες
του Ελληνικού κράτους για τις εγκληματικές ενέργιες των
μουσουλμάνων στην περιοχής μας)!!!

Άλλες Πηγές:
Από τον κ. Κωνσταντίνο Σούλη γιό του Χαράλαμπου

Από τον κ. Σπυρίδωνα Kωνστ. Σούλη, (Δικηγόρο). εγγονό του Χαράλαμπου.
Από τον κ. Δημήτριο K. Κακούρη, αυτόπτης μάρτυς γεγονότων της εποχής αυτής.
Απο τον κ. Δημήτριο Γ. Μάτη, πρόην πρόεδρο της Κοινότητας Μαργαριτίου.
Απο τον κ. Γεράσιμο Μεταλλινό, κάτοικο Κέρκυρας.
Απο την κ. Τούλα Όλγα Στεφανίδου στο βιβλίο της (Μαργαρίτι Γενέθλια Γη).
Απο τον κ. Στέφανο Ιω. Γκίνη, αντιστασιακό κάτοικο Ελευθερίου.


Σημαντικότατες είναι επίσης η πληροφορίες που αντλούμε από το ιστορικό
ντοκουμέντο της εφημερίδας των Ιωαννίνων της εποχής του 1945, το
οποίο επίσης μας έστειλε ο κ. Θεοφάνης Παπαδιαμάντης, όπου ο
ανταποκριτής της εφημερίδας ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΩΝ ΜΕΛΛΟΝ  κ. X. Φαναριώτης

με ημ. 27-7-1945, στο ρεπορτάζ του, εκτός απο την δραματική αφήγηση που κάνει
για τους αδικοσκοτωμένους Μαργαριτιώτες αείμνηστους Αθανάσιο Παπαδιαμάντη
και Γεώργιο Γκέρτζο, αναφέρεται και στην απόπειρα δολοφονίας του προέδρου
του Μαργαριτίου Χαράλαμπου Σούλη.

(Η δραματική περιγραφεί της φρικιαστικής δολοφονίας των δυο Μαργαριτιωτών
απο τον ανταποκριτή της εφημερίδας ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΩΝ ΜΕΛΛΟΝ αρ.φιλ.
17 -20 Ιουλίου 1945.

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΝ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΑΙ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ.
ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ, έχει αναρτηθεί και μπορείτε να την διαβάσετε στην Κατηγορία
Ιστορικά Θέματα, Εθνομάρτυρες Μαργαριτιώτες).

Διευκρινίσεις: 1) Ο Τσιάβο Καρδάνης, που αναφέρεται σε αυτή την εργασία, ήταν
κάτοικος του Λιβαδαρίου, ήταν ένας ατρόμητος καπετάνιος, σύμφωνα με αφηγήσεις
των παλαιότερων, και έζησε μια πολυτάραχη ζωή σαν Κλέφτης στα βουνά. Είχε
αδελφό τον Βαγγέλη και τον Σπύρο Καρδάνη, και ο πατέρας του ήταν Ιερέας του
Λιβαδαρίου, δεν αναφερόμαστε στον Σταύρο Καρδάνη, ο οποίος μετοίκησε στην
Αγία Κυριακή Πάργας το 1924. Ο Τσιάβο Καρδάνης σκοτώθηκε νέος σε συμπλοκές
με λήσταρχους της εποχής αυτής στα χωριά της Παραμυθιάς.
 
2) Το πηγάδι το οποίο αναφέρεται στην εργασία, το θυμόμαστε με την ονομασία,
το πηγάδι του Πήλιο Μπάκα, διότι ο εκλιπών Σπύρος Μπάκας είχε το
σπίτι του  500 μέτρα πιο πάνω και υδρεύονταν απο εκεί. Είχε βάθος 15 μέτρων
με κρύο και πόσιμο νερό. Στην δεκαετία του 1970, το σκέπασαν με μπάζα,
προς αποφυγή ατυχημάτων.

Μαρτυρίες για ορισμένα γεγονότα της κατοχής, αναφερόμενα στον αείμνηστο
Χαράλαμπο Σούλη, απο τον κ. Γεράσιμο Μεταλλινό, κάτοικο Κέρκυρας, (αδελφό του
εκλιπόντος Αρχιμανδρίτου Μεθοδίου Μεταλλινού της Μονής Πλατυτέρας της Κέρκυρας).
(Ο φίλος μου ο Μάκης, ήταν ο άνθρωπος που έβαλα και έψαξε στην Κέρκυρα για να
εντοπίσει μέλη της οικογένειας του Χαράλαμπου Σούλη, καθότι είχα την πληροφορία ότι
διαμένουν εκεί. Ο Γεράσιμος, παρά την ηλικία του. έτρεξε και βρήκε τους γιούς του
Χαράλαμπου Σούλη, και έτσι έχουμε αυτές τις σημαντικότατες και σίγουρες
πληροφορίες απο τους στενούς συγγενείς του Μαργαριτιώτη Χαράλαμπου Σούλη).

Ο φίλος μου ο Μεταλλινός μου είπε επίσης ότι όταν βγήκε το αγγλικό υποβρύχιο στο
Αλονάκι, (περιοχή Αμμουδιάς Πρεβέζης) μαζί με τους Έλληνες πολεμιστές ήταν και
ένας Παργινός, ο Γρηγόριος Στέλιος ( ο θείος του Γρηγορίου, ο Θεόδωρος,  ήταν
υπαρχηγός του Ζέρβα στην περιοχή Λάκας Σουλίου). Ο Γρηγόριος Στέλιος   σήμερα
ζη στην Κέρκυρα. Σε πρόσφατη συνάντηση τους ο Μεταλλινός με τον  Γρ.Στέλιο 
συζήτησαν για το θέμα αυτό και ο  Γρηγόρης του είπε: 
<<ναι, θυμάμαι ότι τότε οι άγγλοι πήραν μαζί τους και έναν διερμηνέα με καταγωγή
απο το Μαργαρίτι, με τον οποίο ήμασταν μαζί στις Αντάρτικες Ομάδες της Λάκας
Σουλίου>>.
Ο Γεράσιμος Μεταλλινος μας υποσχέθηκε ότι θα βρεί και άλλα ακόμη στοιχεία που
έχουν σχέση με την παρούσα εργασία και με ευχαρίστησε που του δίνετε η ευκαιρία
να συμβάλει στην έρευνα για τα ιστορικά θέματα που αφορούν το Μαργαρίτι. γενικότερα.

Στις 28-3-2014, ο κ. Μεταλλινός με γράμμα του που μου έστειλε, προσθέτει ορισμένα
στοιχεία τα οποία επιβεβαιώνουν, πέρα απο τις υπάρχουσες πηγές, ότι η αποστολή του
Χαράλαμπου Σούλη στην Εθνική Αντίσταση, και η συνεισφορά του ήταν εξόχως
πρωταγωνιστική, καθότι ως διερμηνέας των άγγλων, ήταν γνώστης, των στρατηγικών
σχεδίων, που επρόκειτο να ακολουθήσουν για την απελυθέρωση της πατρίδας.

Μας γράφει λοιπόν ο κ. Μεταλλινός:
<< όταν ο Ζέρβας με τις Αντιστασιακές του Ομάδες διεξήγαγε σκληρές μάχες εναντίων
των τουρκαλβανών στην περιοχή Φιλιατών στα ελληνοαλβανικά σύνορα, εκεί είχαν οι
τουρκαλβανοί πολλά θύματα. Ανάμεσα στα θύματα αυτά βρέθηκε και ένας αξιωματικός
του ΕΛΑΣ, ο οποίος έφερε το σήμα της οργάνωσης εις την οποία ανήκε στο καπέλο που
φορούσε. Δηλαδή, ελασίτης αξιωματικός διεύθυνε ομάδες τουρκαλβανών, εναντίον των
Αντιστασιακών Ομάδων του Ναπολέων Ζέρβα. Όταν το έμαθαν οι άγγλοι, έστειλαν τον
Χαράλαμπο Σούλη με δύο αξιωματικούς άγγλους να ειδοποιήσουν τον Ν. Ζέρβα να
σταματήσει αμέσως τις επιχειρήσεις και να μην εισέλθει στην Αλβανία, όπως σχεδίαζε ο
στρατηγός Ζέρβας.
Για την ίδια περίοδο, ο κ. Μεταλλινός μας μεταφέρει την πληροφορία που του έδωσε
ο Γρηγόριος Στέλιου ο οποίος του είπε: Μετά απο αυτό, (εννοεί την παύση των μαχών στα
ελληνοαλβανικά σύνορα), ο Ν. Ζέρβας έστειλε την πρώτη Αντιστασιακή Ομάδα στην
Κέρκυρα, απο το λιμάνι των Συβότων Θεσπρωτίας, και αφού διεκπεραιώθεισαν στην
Λευκίμμη Κέρκυρας, εκεί επιβιβάστηκαν σε αυτοκίνητα τα οποία επίταξαν, και μπήκαν
στην πόλη της Κέρκυρας όπου κατέλαβαν το κάστρο χωρίς αντίσταση των Ελασιτών
διότι δεν βρέθηκε ικανή δύναμη ανδρών αλλά ούτε και οπλισμός.

Ο Αλέξανδρος Στέλιος, γιός του Γρηγορίου, οδοντίατρος σήμερα στην Κέρκυρα, πληροφορεί
τον κ. Μεταλλινό, ότι τότε έγινε και η πρώτη παρέλαση της 28ης Οκτωμβρίου το 1944, όπου
έλαβε μέρος και ο πατέρας του Γρηγόριος. Ο κ. Μεταλλινός, μας περιγραφει στο γράμμα του
και πληροφορίες απο αρκετούς ηλικωμένους Κερκυραίους, ότι όταν ο Χαράλαμπος Σούλης
βρίσκονταν στην Κέρκυρα τους επιτέθηκαν ελασίτες (φρεσκοοπλισμένοι) μαζί με
τουρκαλβανούς.
Τότε οι Αντιστασιακές Ομάδες του Ζέρβα τους απώθησαν, και τους πήραν τον βαρύ οπλισμό
που κατείχαν, συλλαμβάνοντας πολλούς αιχμαλώτους. Όταν ο Ναπολέων Ζέρβας μετέβη στην
Κέρκυρα, και μίλησε στην άνω πλατεία, εκεί, τον υποδέχθηκε μεγάλο πλήθος Κερκυραίων για
να δούν απο κοντά ποιός ήταν αυτός ο Ζέρβας που κατάφερε μαζί με τους ελασίτες και τους
άγγλους να ανατινάξουν την γέφυρα στον Γοργοπόταμο. Εκεί παρευρίσκετο και ο Χαράλαμπος
Σούλης.
Στις 15 Φεβρουαρίου του 1944 κατόπιν διαταγής του Συμμαχικού Στρατού διαλύθηκαν οι
Αντιστασιακές Ομάδες. Στις 31 Μαρτίου ο Ζέρβας εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με το
Εθνικό Κόμμα, και στις 10 Δεκεμβρίου του 1957 απεβίωσε. Η σορός του Στρατηγού
Ναπολέων Ζέρβα ετέθη στην Μητρόπολη Αθηνών όπου πέρασαν χιλιάδες ανθρώπων νέοι
και γέροι, για να δούν για τελευταία φορά τον αγωνιστή που πολέμησε για την ελευθερία
της πατρίδας του. Εκεί παρευβρέθηκα και εγώ , και θυμάμαι ότι δεξιά και αριστερά της
σορού, παρευρίσκονταν οι οπλαρχηγοί του Ναπολέοντα Ζέρβα και άγγλοι αξιωματικοί.
Εκεί περευρίσκετο και ο Χαράλαμπος Σούλης, όπου είδε για τελευταία φορά τον αρχηγό
του κοιμώμενο, έτοιμο να πετάξει στη Χώρα των Αγγέλων. 

Γεράσιμος Μεταλλινός, Μάρτης 2014>>.

Στην κάτω φωτογραφία η οποία είναι προγενέστερης εποχής, απεικονίζεται ο ογδοντάχρονος
σήμερα Γεράσιμος Μεταλλινός. Με τον Γεράσιμο γνωριζόμαστε πάρα πολλά χρόνια και στην
εργασία μας για τον Χαράλαμπο Σούλη, μας βοήθησε να έρθουμε σε επικοινωνία με τον
Κωνσταντίνο Σούλη, που συμπτωματικά κατοικούν στην ίδια γειτονιά!!!
Σε ευχαριστούμε Μάκη για την πολύτιμη βοήθεια που μας πρόσφερες.




makhs-metalinos.jpg - 38.96 KB


Η εργασία για τον αείμνηστο Χαράλαμπο Σούλη, δεν έχει ολοληρωθεί,
καθότι προστίθενται νέα στοιχεία απο τους συγγενείς του και άλλες πηγές.

Επιμέλεια και παρουσίαση: Θωμάς Στ. Γκίνης Δεκέμβρης 2013





ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ

 

 

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ
ΣΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ

Wetter Widget
YoWindow.com yr.no


ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΩΡΑ


Large Visitor Map

Impressum